حدیث دربارهكسانى كه از آتش خارج مى شوند
مسند أبي يعلى عن أبي هريرة: قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ استَشفَعَ المَلائِكَةُ وَالنَّبِيّونَ، حَتّى يُقالَ لِأَحَدِهِم: مَن كانَ في قَلبِهِ مِثقالُ دينارٍ، ثُمَّ يُقالُ: نِصفُ دينارٍ، ثُمَّ يُقالُ: قيراطٌ، ثُمَّ يُقالُ: نِصفُ قيراطٍ، ثُمَّ يُقالُ: شَعيرَةٌ، ثُمَّ يُقالُ: حَبَّةُ خَردَلٍ.
فَإِذا دَخَلَ أهلُ الجَنَّةِ الجَنَّةَ وأهلُ النّارِ النّارَ، يَقولُ الجَبّارُ: اِستَشفَعَ الخَلقُ لِلخَلقِ، وبَقِيَت رَحمَةُ الخالِقِ. قالَ: فَيَأخُذُ قَبضَةً مِن جَهَنَّمَ فَيَطرَحُها فِي نَهرِ الحَياةِ، فَيَنبُتونَ كَما يَنبُتُ الزَّرعُ، ألَمتَرَ إلَى الحَبَّةِ في حَميلِ السَّيلِ ما كانَ مِنهُ ضاحِيا ۱ كانَ أخضَرَ وما كانَ مِنهُ فِي الظِّلِّ كانَ أبيَضَ؟
فَقالوا: يا رَسولَ اللّهِ، كَأَنَّما كُنتَ تَنظُرُ إلَى الحَبَّةِ حينَ تَنبُتُ!
قالَ صلى الله عليه و آله: ثُمَّ يَدخُلونَ الجَنَّةَ، فَيُقالُ: هؤُلاءِ مُحَرَّرِي الرَّحمنِ. ۲
مسند أبى يعلى ـ به نقل از ابو هريره ـ : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «چون روز رستاخيز شود، از فرشتگان و پيامبران خواسته مىشود كه شفاعت كنند و حتّى به هر يك از آنها گفته مىشود: "براى هر كس كه در دلش به وزن يك دينار [ايمان] هست [، شفاعت كنيد]". سپس گفته مىشود: "نيم دينار". سپس گفته مىشود: "يك قيراط". سپس گفته مىشود: "نيم قيراط".
سپس گفته مىشود: "يك جو" و سپس گفته مىشود: "يك دانه خردل".
پس از آن كه بهشتيان به بهشت رفتند و دوزخيان به دوزخ، پادشاه عالم مىفرمايد: "آفريدگان براى آفريدگان شفاعت كردند. اكنون نوبت رحمتِ آفريدگار است". آن گاه، مشتى از اهل جهنّم را بر مىدارد و آنان را در "رود زندگانى" مىريزد، و آنها مانند بذر مىرويند. آيا نديدهاى تخمهاى موجود در خس و خاشاك سيلاب را؛ آنها كه در آفتاب مىرويند، سبزند و آنها كه در سايه مىرويند، سفيدند؟».
ياران گفتند: اى پيامبر خدا! انگار كه شما بذر و تخمها را در حال روييدن مىديدهايد!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سپس وارد بهشت مىشوند و گفته مىشود: "اينان، آزادشدگانِ [خداى]مهرگسترند"».