حدیث دربارهكسانى كه از آتش خارج مى شوند
الزهد للحسين بن سعيد عن حمران: قُلتُ لِأَبي عَبدِاللّهِ عليه السلام: إنَّهُ بَلَغنا أنَّهُ يَأتي عَلى جَهَنَّمَ
حَتّى يُصطَفَقَ ۱ أبوابُها؟! فَقالَ: لا وَاللّهِ، إنَّهُ الخُلودُ! قُلتُ: «خَالِدِينَ فِيهَا مَادَامَتِ السَّمَاوَ تُ وَ الْأَرْضُ إلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ» ؟ ۲ فَقالَ: هذِهِ فِي الَّذينَ يُخرَجونَ مِنَ النّارِ. ۳
الزهد، حسين بن سعيد ـ به نقل از حمران ـ : به امام صادق عليه السلام گفتم: به ما [حديث]
رسيده است كه جهنّم عمرش به سر مىآيد، به طورى كه درهايش باد مىخورد. ۴
فرمود: «نه به خدا، آن جا ابدى است!».
گفتم: «تا آسمانها و زمين برجايند، در آن ماندگار خواهند بود، مگر آنچه پروردگارت بخواهد» ؟ ۵
فرمود: «اين [آيه]، در باره كسانى است كه [سرانجام] از آتش خارج مىشوند [و محكوم به عذاب ابدى نشدهاند]».
۱.تَصطَفِقُ: أي تَضطَرِبُ (الصحاح: ج 4 ص 1508 «صفق»).
۲.. هود: 107.
۳.. الزّهد للحسين بن سعيد: ص 177 ح 268، تفسير العيّاشي: ج 2 ص 160 ح 68 عن حمران عن الإمام الباقر عليه السلام نحوه، بحارالأنوار: ج 8 ص 346 ح 3.
۴.كنايه از اين كه ديگر كسى در جهنّم نمىماند تا درهايش به روى او بسته شود، و خالى از جمعيت خواهد شد.
۵.يعنى: پس معناى اين آيه كه حاكى از عدم جاودانگى است، چه مىشود؟