حدیث دربارهاين كارها
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: سَبعَةٌ لا يَنظُرُ اللّهُ عز و جل إلَيهِم يَومَ القِيامَةِ ولا يُزَكّيهِم ولا يَجمَعُهُم مَعَ العالَمينَ، يُدخِلُهُمُ النّارَ أوَّلَ الدّاخِلينَ إلّا أن يَتوبوا، إلّا أن يَتوبوا، إلّا أن يَتوبوا، فَمَن تابَ تابَ اللّهُ عَلَيهِ: النّاكِحُ يَدَهُ، وَالفاعِلُ، وَالمَفعولُ بِهِ، وَالمُدمِنُ بِالخَمرِ، وَالضّارِبُ أبَوَيهِ حَتّى يَستَغيثا، وَالمُؤذي جيرانَهُ حَتّى يَلعَنوهُ، وَالنّاكِحُ حَليلَةَ جارِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هفت نفرند كه خداوند عز و جل، روز قيامت، به آنان نمىنگرد و پاكشان نمىشمارد و با ديگر مردمان، گِردشان نمىآورد؛ بلكه نخستين كسانى هستند كه آنان را به آتش در مىآورد، مگر آن كه توبه كنند، مگر آن كه توبه كنند، مگر آن كه توبه كنند؛ و آن كه توبه كند، خداوند، توبهاش را مىپذيرد: كسى كه خودارضايى كند؛ آن كه لواط كند؛ آن كه لواط بدهد؛ بادهگسار؛ و كسى كه پدر و مادرش را بزند، چندان كه كمك بطلبند؛ كسى كه همسايگانش را بيازارد تا جايى كه او را لعنت كنند؛ و كسى كه با ناموس همسايهاش زنا كند.
۱.شعب الإيمان: ج 4 ص 378 ح 5470، تفسير ابن كثير: ج 5 ص 458 كلاهما عن أنس، الفردوس: ج 2 ص 332 ح 3497 عن أنس وابن عمر، كنز العمّال: ج 16 ص 90 ح 44040.