حدیث دربارهاين كارها

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: النَّميمَةُ وَالشَّتيمَةُ وَالحَمِيَّةُ فِي النّارِ، ولا يَجتَمِعن في صَدرِ مُؤمِنٍ. ۱
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: سخن‏چينى و دشنامگويى و تعصّب، در آتش‏اند. اينها در سينه هيچ مؤمنى جاى نمى‏گيرند.
۱.المعجم الكبير: ج 12 ص 341 ح 13615 عن عبد اللّه‏ بن عمر، الفردوس: ج 4 ص 307 ح 6899 عن عبد اللّه‏ بن عمرو، كنز العمّال: ج 3 ص 655 ح 8352.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو دسته از اهل آتش‏اند كه من، [هنوز] آنها را نديده‏ام [و در آينده، خواهند آمد]: عدّه‏اى كه تازيانه‏هايى مانند دُم گاو دارند و با آنها، مردم را مى‏زنند؛ و زنانى كه پوشيده‏اند و در عين حال، برهنه‏اند، منحرف كننده‏اند و خود، منحرف‏اند واژه «مائلات» كه در متن عربى حديث آمده، به معناى زنانى است كه با ناز و كرشمه، راه مى‏روند و دل مردان را مى‏رُبايند، يا به معناى زنانى است كه روسرى و مقنعه خود را كج مى‏كنند و تا نيمه سر را مى‏پوشانند، يا به اين معناست كه بَزَك كرده، با زر و زيور بيرون مى‏آيند و خود را به نمايش مى‏گذارند. واژه «مميلات»، يعنى زنانى كه به ديگر زنان ياد مى‏دهند كه [در بدحجابى] مانند آنها رفتار كنند، يا به اين معناست كه با تبختر و كرشمه، راه مى‏روند. همچنين، بنا به قولى: «مائلات»، يعنى زنانى كه مانند بدكاره‏ها، موهاى خود را شانه و آرايش مى‏كنند و «مميلات»، زنانى هستند كه ديگران را اين گونه آرايش و بَزَك مى‏كنند (لسان العرب: ذيل «مائلات»). و سرهايشان، همچون كوهان‏هاى شتر خراسانى، فروهِشته است. اينان، به بهشت نمى‏روند و بوى آن را كه از فاصله‏اى چنين و چنان (بسيار دور) به مشام مى‏رسد، استشمام نمى‏كنند.