حدیث دربارهاين كارها
عنه صلى الله عليه و آله: خَمسَةٌ لا يَنظُرُ اللّهُ إلَيهِم يَومَ القِيامَةِ ولا يُزَكّيهِم ولَهُم عَذابٌ أليمٌ، وهُم: النّائِمونَ عَنِ العَتَماتِ، وَالغافِلونَ عَنِ الغَدَواتِ، وَاللّاعِبونَ بِالشّاماتِ، وَالشّارِبونَ القَهَواتِ، وَالمُتَفَكِّهونَ بِشَتمِ الآباءِ وَالأُمَّهاتِ. ۱
۱.معدن الجواهر: ص 49، وسائل الشيعة: ج 17 ص 307 ح 32170.
۲.عبارت «نام عن الشىء»، يعنى از فلان چيز، غافل شد و «عتمات»، به معناى نماز عشا يا خفتن است و «النّائِمونَ عَنِ العَتَمات» كه در متن حديث آمده؛ يعنى: كسانى كه از نماز عشا غافل شوند و بخوابند.
۳.واژه «غدوات» كه در متن عربى حديث آمده، به از طلوع سپيده تا طلوع خورشيد مىگويند و در اين جا، مقصود، نماز صبح است.
۴.واژه «قهوات» كه در متن عربى حديث آمده، جمع «قهوه»، يكى از نامهاى شراب است. بعضى گفتهاند كه مراد، همان نوشيدن قهوه است، به قرينه آن كه در روايتى ديگر، اين چيزها از پديدههاى آخر زمان برشمرده شده است.