حدیث دربارهاين كارها

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: خَمسَةٌ لا تُطفى نَيرانُهُم، ولا تَموتُ أبدَانُهُم: رَجُلٌ أشرَكَ، ورَجُلٌ عَقَّ والِدَيهِ، ورَجُلٌ سَعى بِأَخيهِ إلَى السُّلطانِ فَقَتَلَهُ، ورَجُلٌ قَتَلَ نَفسا بِغَيرِ نَفسٍ، ورَجُلٌ أذنَبَ وحَمَلَ ذَنبَهُ عَلَى اللّه‏ِ عز و جل. ۱
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: پنج كس‏اند كه آتش آنها [در دوزخ] خاموش نمى‏شود و بدن‏هايشان نمى‏ميرد: مردى كه شرك بورزد؛ مردى كه پدر و مادرش را نافرمانى كند؛ مردى كه از برادرش نزد حكمران، بدگويى كند و موجب كُشته شدن او شود؛ مردى كه انسانى را بى‏گناه بكُشد؛ و مردى كه گناهى را انجام دهد و آن گناه را به خداوند عز و جلنسبت دهد.
۱.كنز الفوائد: ج 2 ص 47 عن أيّوب بن نوح عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم ‏السلام، بحار الأنوار: ج 5 ص 60 ح 112.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو دسته از اهل آتش‏اند كه من، [هنوز] آنها را نديده‏ام [و در آينده، خواهند آمد]: عدّه‏اى كه تازيانه‏هايى مانند دُم گاو دارند و با آنها، مردم را مى‏زنند؛ و زنانى كه پوشيده‏اند و در عين حال، برهنه‏اند، منحرف كننده‏اند و خود، منحرف‏اند واژه «مائلات» كه در متن عربى حديث آمده، به معناى زنانى است كه با ناز و كرشمه، راه مى‏روند و دل مردان را مى‏رُبايند، يا به معناى زنانى است كه روسرى و مقنعه خود را كج مى‏كنند و تا نيمه سر را مى‏پوشانند، يا به اين معناست كه بَزَك كرده، با زر و زيور بيرون مى‏آيند و خود را به نمايش مى‏گذارند. واژه «مميلات»، يعنى زنانى كه به ديگر زنان ياد مى‏دهند كه [در بدحجابى] مانند آنها رفتار كنند، يا به اين معناست كه با تبختر و كرشمه، راه مى‏روند. همچنين، بنا به قولى: «مائلات»، يعنى زنانى كه مانند بدكاره‏ها، موهاى خود را شانه و آرايش مى‏كنند و «مميلات»، زنانى هستند كه ديگران را اين گونه آرايش و بَزَك مى‏كنند (لسان العرب: ذيل «مائلات»). و سرهايشان، همچون كوهان‏هاى شتر خراسانى، فروهِشته است. اينان، به بهشت نمى‏روند و بوى آن را كه از فاصله‏اى چنين و چنان (بسيار دور) به مشام مى‏رسد، استشمام نمى‏كنند.