حدیث دربارهاين كارها

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: خَمسٌ لَيسَ لَهُنَّ كَفّارَةٌ: الشِّركُ بِاللّه‏ِ عز و جل، وقَتلُ النَّفسِ بِغَيرِ حَقٍّ، أو نَهبُ مُؤمِنٍ، أوِ الفِرارُ يَومَ الزَّحفِ، أو يَمينٌ صابِرَةٌ يَقتَطِعُ بِها مالاً بِغَيرِ حَقٍّ. ۱
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: پنج چيز است كه برايشان، كفّاره‏اى نيست: شرك ورزيدن به خداوند عز و جل، كُشتن كسى به ناحق، غارت كردن مؤمنى، گريختن از ميدان جهاد، و سوگند دروغى كه سوگند خورند، با آن، مالى را به ناحق، از آنِ خود گردانَد.
۱.مسند ابن حنبل: ج 3 ص 286 ح 8745، مسند الشاميّين: ج 2 ص 200 ح 1184، الفردوس: ج 2 ص 197 ح 2977 كلّها عن أبي هريرة، كنز العمّال: ج 16 ص 79 ح 44007؛ المجازات النبويّة: ص 407 ح 325.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو دسته از اهل آتش‏اند كه من، [هنوز] آنها را نديده‏ام [و در آينده، خواهند آمد]: عدّه‏اى كه تازيانه‏هايى مانند دُم گاو دارند و با آنها، مردم را مى‏زنند؛ و زنانى كه پوشيده‏اند و در عين حال، برهنه‏اند، منحرف كننده‏اند و خود، منحرف‏اند واژه «مائلات» كه در متن عربى حديث آمده، به معناى زنانى است كه با ناز و كرشمه، راه مى‏روند و دل مردان را مى‏رُبايند، يا به معناى زنانى است كه روسرى و مقنعه خود را كج مى‏كنند و تا نيمه سر را مى‏پوشانند، يا به اين معناست كه بَزَك كرده، با زر و زيور بيرون مى‏آيند و خود را به نمايش مى‏گذارند. واژه «مميلات»، يعنى زنانى كه به ديگر زنان ياد مى‏دهند كه [در بدحجابى] مانند آنها رفتار كنند، يا به اين معناست كه با تبختر و كرشمه، راه مى‏روند. همچنين، بنا به قولى: «مائلات»، يعنى زنانى كه مانند بدكاره‏ها، موهاى خود را شانه و آرايش مى‏كنند و «مميلات»، زنانى هستند كه ديگران را اين گونه آرايش و بَزَك مى‏كنند (لسان العرب: ذيل «مائلات»). و سرهايشان، همچون كوهان‏هاى شتر خراسانى، فروهِشته است. اينان، به بهشت نمى‏روند و بوى آن را كه از فاصله‏اى چنين و چنان (بسيار دور) به مشام مى‏رسد، استشمام نمى‏كنند.