حدیث دربارهاين كارها

عنه عليه ‏السلام: ثَلاثَةٌ لا يَنظُرُ اللّه‏ُ إلَيهِم يَومَ القيامَةِ ولا يُزَكّيهِم ولَهُم عَذابٌ أليمٌ: مَنِ ادَّعى إمامَةً مِنَ اللّه‏ِ لَيسَت لَهُ، ومَن جَحَدَ إماما مِنَ اللّه‏ِ، ومَن زَعَمَ أنَّ لَهُما فِي الإِسلامِ نَصيبا. ۱
امام صادق عليه ‏السلام: سه نفرند كه خداوند در روز قيامت به آنان نمى‏نگرد و بر خوبىِ آنان، گواهى نمى‏دهد و برايشان، عذابى دردناك است: كسى كه ادّعا كند كه پيشواى الهى است و نباشد؛ كسى كه پيشواى الهى را انكار كند؛ و كسى كه معتقد باشد كه اين دو كس (مدّعى دروغين و منكر پيشواى الهى)، بهره‏اى از اسلام دارند.
۱.الكافي: ج 1 ص 374 ح 12 وص 373 ح 4، الغيبة للنعماني: ص 112 ح 3 كلّها عن ابن أبي يعفور، تفسير العياشي: ج 1 ص 178 ح 64 و 65 عن أبي حمزة الثمالي عن الإمام زين العابدين عليه ‏السلام، تحف العقول: ص 329 والأربعة الأخيرة نحوه، الخصال: ص 106 ح 69 عن أبي مالك الجهمي، بحار الأنوار: ج 7 ص 212 ح 113.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو دسته از اهل آتش‏اند كه من، [هنوز] آنها را نديده‏ام [و در آينده، خواهند آمد]: عدّه‏اى كه تازيانه‏هايى مانند دُم گاو دارند و با آنها، مردم را مى‏زنند؛ و زنانى كه پوشيده‏اند و در عين حال، برهنه‏اند، منحرف كننده‏اند و خود، منحرف‏اند واژه «مائلات» كه در متن عربى حديث آمده، به معناى زنانى است كه با ناز و كرشمه، راه مى‏روند و دل مردان را مى‏رُبايند، يا به معناى زنانى است كه روسرى و مقنعه خود را كج مى‏كنند و تا نيمه سر را مى‏پوشانند، يا به اين معناست كه بَزَك كرده، با زر و زيور بيرون مى‏آيند و خود را به نمايش مى‏گذارند. واژه «مميلات»، يعنى زنانى كه به ديگر زنان ياد مى‏دهند كه [در بدحجابى] مانند آنها رفتار كنند، يا به اين معناست كه با تبختر و كرشمه، راه مى‏روند. همچنين، بنا به قولى: «مائلات»، يعنى زنانى كه مانند بدكاره‏ها، موهاى خود را شانه و آرايش مى‏كنند و «مميلات»، زنانى هستند كه ديگران را اين گونه آرايش و بَزَك مى‏كنند (لسان العرب: ذيل «مائلات»). و سرهايشان، همچون كوهان‏هاى شتر خراسانى، فروهِشته است. اينان، به بهشت نمى‏روند و بوى آن را كه از فاصله‏اى چنين و چنان (بسيار دور) به مشام مى‏رسد، استشمام نمى‏كنند.