حدیث دربارهاين كارها

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: ثَلاثَةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّه‏ُ ولا يُزَكّيهِم ولَهُم عَذابٌ أليمٌ: اَلمُرخي ذَيلَهُ مِنَ العَظَمَةِ، وَالمُزَكّي سِلعَتَهُ بِالكَذِبِ، ورَجُلٌ استَقبَلَكَ بِنورِ صَدرِهِ ۱ فَيُواري وقَلبُهُ مُمتَلِى‏ءٌ غِشّا. ۲
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: سه دسته‏اند كه خداوند، در روز قيامت، با آنان سخن نمى‏گويد و بر پاكى آنها گواهى نمى‏دهد و برايشان عذابى دردناك است: كسى كه از روى تكبّر، دامن‏كشان راه برود؛ كسى كه از كالاى خود، به دروغ، تعريف كند؛ و مردى كه در روى تو اظهار يك‏رنگى كند و پشتِ سر، دلش آكَنده از ناخالصى [نسبت به تو] باشد.
۱.في تفسير العيّاشي: «بودّ صدره».
۲.مكارم الأخلاق: ج 1 ص 243 ح 720 عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام، تفسير العيّاشي: ج 1 ص 179 ح 69 عن السكوني عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلامعنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله، بحار الأنوار: ج 75 ص 211 ح 6.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو دسته از اهل آتش‏اند كه من، [هنوز] آنها را نديده‏ام [و در آينده، خواهند آمد]: عدّه‏اى كه تازيانه‏هايى مانند دُم گاو دارند و با آنها، مردم را مى‏زنند؛ و زنانى كه پوشيده‏اند و در عين حال، برهنه‏اند، منحرف كننده‏اند و خود، منحرف‏اند واژه «مائلات» كه در متن عربى حديث آمده، به معناى زنانى است كه با ناز و كرشمه، راه مى‏روند و دل مردان را مى‏رُبايند، يا به معناى زنانى است كه روسرى و مقنعه خود را كج مى‏كنند و تا نيمه سر را مى‏پوشانند، يا به اين معناست كه بَزَك كرده، با زر و زيور بيرون مى‏آيند و خود را به نمايش مى‏گذارند. واژه «مميلات»، يعنى زنانى كه به ديگر زنان ياد مى‏دهند كه [در بدحجابى] مانند آنها رفتار كنند، يا به اين معناست كه با تبختر و كرشمه، راه مى‏روند. همچنين، بنا به قولى: «مائلات»، يعنى زنانى كه مانند بدكاره‏ها، موهاى خود را شانه و آرايش مى‏كنند و «مميلات»، زنانى هستند كه ديگران را اين گونه آرايش و بَزَك مى‏كنند (لسان العرب: ذيل «مائلات»). و سرهايشان، همچون كوهان‏هاى شتر خراسانى، فروهِشته است. اينان، به بهشت نمى‏روند و بوى آن را كه از فاصله‏اى چنين و چنان (بسيار دور) به مشام مى‏رسد، استشمام نمى‏كنند.