حدیث دربارهاين كارها

صحيح مسلم عن أبي ذر عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: ثَلاثَةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّه‏ُ يَومَ القِيامَةِ، ولا يَنظُرُ إلَيهِم، ولا يُزَكّيهِم، ولَهُم عَذابٌ أليمٌ. قالَ: فَقَرَأَها رسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ثَلاثَ مِرارٍ. قالَ أبوذَرٍّ: خابوا وخَسِروا! مَن هُم يا رَسولَ اللّه‏ِ؟ قالَ: المُسبِلُ، وَالمَنّانُ، وَالمُنَفِّقُ سِلعَتَهُ بِالحَلفِ الكاذِبِ. ۱
صحيح مسلم ـ به نقل از ابو ذر ـ : پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله سه مرتبه فرمود: «سه دسته‏اند كه خداوند، در روز قيامت، به آنان نمى‏نگرد و بر پاكى‏شان گواهى نمى‏دهد و برايشان عذابى دردناك است». گفتـ [ـم] ذر گفت: چه نگون‏بخت و زيانكارند! اينان، چه كسانى هستند، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «آن كه از روى تكبّر، دامن‏كشان راه برود؛ آن كه منّت بگذارد؛ و آن كه كالاى خود را با سوگند دروغ خوردن، تبليغ كند».
۱.صحيح مسلم: ج 1 ص 102 ح 171، سنن أبي داود: ج 4 ص 57 ح 4087، سنن الترمذي: ج 3 ص 516 ح 1211، سنن النسائي: ج 5 ص 81، سنن ابن ماجة: ج 2 ص 745 ح 2208، كنز العمّال: ج 16 ص 33 ح 43815؛ الخصال: ص 184 ح 253، مجمع البيان: ج 2 ص 779، تفسير العياشي: ج 1 ص 179 ح 70 كلّها نحوه، بحار الأنوار: ج 96 ص 141 ح 6.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو دسته از اهل آتش‏اند كه من، [هنوز] آنها را نديده‏ام [و در آينده، خواهند آمد]: عدّه‏اى كه تازيانه‏هايى مانند دُم گاو دارند و با آنها، مردم را مى‏زنند؛ و زنانى كه پوشيده‏اند و در عين حال، برهنه‏اند، منحرف كننده‏اند و خود، منحرف‏اند واژه «مائلات» كه در متن عربى حديث آمده، به معناى زنانى است كه با ناز و كرشمه، راه مى‏روند و دل مردان را مى‏رُبايند، يا به معناى زنانى است كه روسرى و مقنعه خود را كج مى‏كنند و تا نيمه سر را مى‏پوشانند، يا به اين معناست كه بَزَك كرده، با زر و زيور بيرون مى‏آيند و خود را به نمايش مى‏گذارند. واژه «مميلات»، يعنى زنانى كه به ديگر زنان ياد مى‏دهند كه [در بدحجابى] مانند آنها رفتار كنند، يا به اين معناست كه با تبختر و كرشمه، راه مى‏روند. همچنين، بنا به قولى: «مائلات»، يعنى زنانى كه مانند بدكاره‏ها، موهاى خود را شانه و آرايش مى‏كنند و «مميلات»، زنانى هستند كه ديگران را اين گونه آرايش و بَزَك مى‏كنند (لسان العرب: ذيل «مائلات»). و سرهايشان، همچون كوهان‏هاى شتر خراسانى، فروهِشته است. اينان، به بهشت نمى‏روند و بوى آن را كه از فاصله‏اى چنين و چنان (بسيار دور) به مشام مى‏رسد، استشمام نمى‏كنند.