حدیث دربارهبخل

بهشت و دوزخ ج ۲، ص ۳۸۵، ح ۴۹۶

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: فِي النّارِ شَجَرَةٌ تُسَمَّى الشُحَّ، مِنها يَخرُجُ الشُحُّ، ولَن يَلِجَ الجَنَّةَ شَحيحٌ. ۱

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: در آتش [دوزخ]، درختى است كه به آن «بخل» مى‏گويند و از آن، بخل به بار مى‏نشيند، و هيچ بخيلى، هرگز وارد بهشت نمى‏شود.

۱.تاريخ دمشق: ج 27 ج 241 ح 5802 عن عبد اللّه‏ بن جراد، كنز العمّال: ج 6 ص 578 ح 16997.

کلیدواژه‌ها بخل دوستی مردم آداب دوستی

احادیث دیگر این موضوع

۴

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: بخل، درختى از درختان آتش [دوزخ] است و شاخه‏هايش در دنيا آويزان‏اند. پس آن كه بخيل باشد، به شاخه‏اى از شاخه‏هاى آن درخت، آويخته است و آن شاخه، او را به سوى آتش مى‏بَرَد.

امام على عليه ‏السلام: بخيل، در دنيا نكوهيده، و در آخرت، معذّب و مورد ملامت است.

امام صادق عليه ‏السلام: هيچ مؤمنى نيست كه از برادر مؤمنش [نفوذ و] اعتبار بيشترى داشته باشد و آن را از او دريغ ورزد، يعنى: از نفوذ و اعتبار خود، جهت كارگشايى براى برادرش استفاده نكند. مگر آن كه در دنيا و آخرت، دچار پستى و خوارى مى‏شود، و روز قيامت، نَفَس‏هاى آتش بر چهره او مى‏خورَد، چه اهل عذاب باشد يا آمرزيده.

امام حسن عليه ‏السلام: بخشندگى، از جانب خدا، بر بندگان، واجب آمده است كه در كتاب محكم [الهى] تلاوت مى‏شود [خدا] بهشت‏هايش را به بندگان بخشنده‏اش وعده داده و براى بخيلان، آتش جهنّم را آماده كرده است.