حدیث دربارهآمدن جهنّم

مجمع البيان ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ : چون آيه «و در آن روز، جهنّم را بياورند» نازل شد، رخسار پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله دگرگون شد و چنان منقلب گشت كه يارانش از ديدن حال او نگران شدند. عدّه‏اى از آنان نزد على بن ابى طالب عليه ‏السلام رفتند و گفتند: اى على! براى پيامبر خدا، اتّفاقى افتاده است. على عليه ‏السلام آمد و پيامبر را از پشت سرش در آغوش گرفت و ميان دو شانه‏اش را بوسيد و گفت: پدر و مادرم به فدايت، اى پيامبر خدا! امروز چه رخ داده است؟ پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «جبرئيل عليه ‏السلام نزدم آمد و برايم [اين آيه را] خواند: «و آن روز، جهنّم را بياورند» ». على عليه ‏السلام گفت: گفتم: چگونه آن را مى‏آورند؟ فرمود: هفتاد هزار فرشته آن را مى‏آورند و با هفتاد هزار افسار، آن را مى‏كِشند و آن، چنان مى‏گريزد كه اگر رها شود، همه اهل محشر را مى‏سوزاند. من معترض جهنّم مى‏شوم و او مى‏گويد: مرا با تو كارى نيست ـ اى محمّد ـ؛ زيرا خداوند، گوشت تو را بر من حرام ساخته است». پس در آن روز، هر كسى به فكر نجات خويش است؛ ولى [تنها] محمّد مى‏گويد: "پروردگارا! امّتم، امّتم!"».