حدیث دربارهدرهاى جهنّم و طبقه هاى آن
الكافي عن محمّد بن مسلم: كُنتُ قاعِدا عِندَ أبي جَعفَرٍ عليه السلام عَلى بابِ دارِهِ بِالمَدينَةِ، فَنَظَرَ إلَى النّاسِ يَمُرّونَ أفواجا، فَقالَ لِبَعضِ مَن عِندَهُ: حَدَثَ بِالمَدينَةِ أمَرٌ؟ فَقالَ: جُعِلتُ فِداكَ، وَلِيَ المَدينَةَ والٍ فَغَدَا النّاسُ يُهَنِّؤونَهُ. فَقالَ: إنَّ الرَّجُلَ لِيُغدى عَلَيهِ بِالأَمرِ تَهَنَّأَ بِهِ ۱، وإنَّهُ لَبابٌ مِن أبوابِ النّارِ. ۲
الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ : نزد امام باقر عليه السلام بر درِ خانه ايشان در مدينه نشسته بودم كه ديد مردم، گروه گروه مىگذرند. به يكى از كسانى كه نزد ايشان بود، فرمود: «در مدينه اتّفاقى افتاده است؟».
او گفت: فدايت شوم! حكمرانى براى مدينه آمده است و مردم براى شادباشگويى نزدش مىروند.
فرمود: «چه بسا سِمَتى به كسى واگذار مىشود و به وى شادباش گفته مىشود، در حالى كه آن سِمَت، درى از درهاى آتش است».