حدیث دربارهعِلباء

رجال الكشّي عن أبي بصير:دَخَلتُ عَلى أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام فَقالَ لي: حَضَرتَ عِلباءَ عِندَ مَوتِهِ؟ قالَ: قُلتُ: نَعَم، وأخبَرَني أَنّكَ ضَمِنتَ لَهُ الجَنَّةَ وَسَأَلَنِي أَن أُذكِّرَكَ ذَلِكَ، قالَ: صَدَقَ. قالَ: فَبَكَيتُ ثُمَّ قُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ، فَما لِي! ألَستُ كَبيرَ السِّنِّ الضَّعيفَ الضَّريرَ البَصيرَ المُنقَطِعَ إلَيكُم؟ فَاضمَنها لي. قالَ: قَد فَعَلتُ. قالَ: قُلتُ: اِضمَنها عَلى آبائِكَ ـ وسَمَّيتُهُم واحدا واحدا ـ قالَ: قَد فَعَلتُ. قُلتُ: فَاضمَنها لي عَلى رَسُولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله. قالَ: قَد فَعَلتُ. قالَ: قُلتُ: فَاضمَنها لي عَلَى اللّهِ تَعالى. قالَ: فَأَطرَقَ، ثُمَّ قالَ: قَد فَعَلتُ. ۱
رجال الكشّى ـ به نقل از ابو بصير ـ:خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم. به من فرمود: «هنگام درگذشت عِلباء، تو حضور داشتى؟». گفتم: آرى. او به من گفت كه شما بهشت را برايش ضمانت كرده ايد و از من خواست كه اين مطلب را به شما بگويم. امام عليه السلام فرمود: «راست گفته است». من گريستم و گفتم: فدايت شوم! پس منِ سال خورده ناتوانِ كورِ ارادتمند شما، چه؟ براى من هم ضمانت فرما. فرمود: «ضمانت كردم». گفتم: به حقّ پدرانت، آن را برايم ضمانت كن. آن گاه، نام يكايك آن بزرگواران را بردم. فرمود: «ضمانت كردم». گفتم: به حقّ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن را برايم ضمانت كن. فرمود: «ضمانت كردم». گفتم: به حقّ خداى متعال، آن را برايم ضمانت كن. آن گاه، امام عليه السلام مدّتى سرش را پايين انداخت و سپس فرمود: «ضمانت كردم».
۱.رجال الكشّي: ج 1 ص 400 ح 289 و ج 2 ص 453 ح 351، نقد الرجال: ص 223 فيهما «أبا جعفر عليه السلام» بدل «أبي عبد اللّه عليه السلام».

احادیث دیگر این موضوع

۳
الاُصول الستّة عشر ـ به نقل از ابو بصير ـ:بر عِلباء (فرزند دَرّاع اسدى) وارد شدم، در حالى كه بيمار بود. گفت: اى ابو بصير! احساس كردم كه امام باقر عليه السلام در نقل هاى گوناگون اين حديث، برخى امام صادق عليه السلام، برخى امام باقر عليه السلام و برخى ديگر، حكم بن علباء از امام باقر عليه السلام نقل كرده اند. بر اساس كتاب هاى رجال، علباء، در زمان امام صادق عليه السلام از دنيا رفته است و از آن جا كه اين قضيّه مربوط به حال احتضار علباء است، نقل از امام باقر عليه السلام، اشتباه است و بايد از امام صادق عليه السلام باشد، چنان كه در معجم رجال الحديث (ج 11 ص 180 ـ 181) به اين مطلب اشاره شده است. نيز آنچه در نقل، «حكم بن علباء» آمده، تصحيف «حكم عن علباء» است، چنان كه مير داماد به آن تصريح كرده است. بنا بر اين، تكرار اين واقعه براى علباء و يا اتّفاق آن، هم براى خود علباء و هم براى فرزندش بعيد است. بهشت را برايم تضمين نمود. گفتم: برايت بهشت را تضمين نمود؟ گفت: آرى، به خدا. پس از آن ماجرا رفتم تا به خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم. اوّلين چيزى كه پس از ديدن من فرمود، پرسيد: «عِلباء مُرد؟». گفتم: آرى، به خدا. فرمود: «به تو چه گفت؟». گفتم: به من گفت كه شما بهشت را برايش تضمين كرده ايد. فرمود: «به خدا سوگند، راست گفته است».