حدیث دربارهشناخت حقوق اهل بيت عليهم السلام

الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ اللّهَ عَزَّوجَلَّ أوضَحَ بِأَئِمَّةِ الهُدى مِن أهلِ بَيتِ نَبِيِّنا عَن دينِهِ، وأبلَجَ بِهِم عَن سَبيلِ مِنهاجِهِ، وفَتَحَ بِهِم عَن باطِنِ يَنابيعِ عِلمِهِ، فَمَن عَرَفَ مِن اُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله واجِبَ حَقِّ إمامِهِ وَجَدَ طَعمَ حَلاوَةِ إيمانِهِ وعَلِمَ فَضلَ طَلاوَةِ إسلامِهِ ۱.

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل به وسيله پيشوايان هدايت از خاندان پيامبر ما دينش را آشكار ساخت و به وسيله ايشان راهش را روشن نمود و به واسطه آنان چشمه هاى پنهان دانش خود را گشود. پس از امّت محمّد صلى الله عليه و آله هركس كه حقّ واجب امامش را بشناسد، مزه شيرين ايمانش را بچشد و به ارزش دلپذيرى اسلام خود پى برد.

۱.الكافي: 1 / 203، الغيبة للنعمانيّ: 224 / 7، مختصر بصائر الدرجات: 89 وفيه «طراوة» بدل «طلاوة» كلّها عن إسحاق بن غالب، بصائر الدرجات: 413 / 2 وفيه «طلاقة» بدل «طلاوة» عن ابن إسحاق بن غالب.

کلیدواژه‌ها حقوق اهل بیت شناخت حقوق اهل بیت علیهم السلام

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جانم در دست اوست، هيچ بنده اى را كردارش سود نرساند مگر در پرتو شناخت حقّ ما.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چراغ مؤمن شناخت حقّ ماست و بدترين كورى، [كورى]كسى است كه برترى ما را نبيند.

امام على عليه السلام:ما را حقّى است، اگر داده شديم [چه بهتر] و گرنه بر دنباله اشتر مى نشينيم [تن به سختى ها مى دهيم]، هر اندازه هم [اين]سفر شبانه [حقّ كشى]به درازا كشد.

امام على عليه السلام:هركس در بستر خود بميرد در حالى كه حقّ پروردگار خويش و رسول او و حقّ خاندان رسول او را شناخته باشد شهيد مرده است و مزدش با خداى سبحان است و مستوجب ثواب كردار شايسته اى باشد كه نيّت انجام آن را داشته است و نيّت او به جاى شمشير كشيدنش باشد؛ زيرا هر چيزى را عمرى و سررسيدى است كه از آن فراتر نمى رود.

جابربن يزيد جعفى مى گويد:از ابوجعفر محمّد بن على الباقر عليهماالسلامدرباره اين سخن خداى عزوجل پرسيدم: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه (آنان را) برگزيده بوديم به ميراث داديم، پس برخى از آنان بر خود ستمكارند و برخى از ايشان ميانه رو و برخى از آنان در كارهاى نيك به فرمان خدا پيشگامند» . فرمود: ستمگر از ميان ما كسى است كه حقّ امام را نشناسد و ميانه رو كسى است كه حقّ امام را مى شناسد و پيشى گيرنده در خوبيها به اذن خدا همان امام است «جَنّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها» يعنى پيشى گيرنده و ميانه رو (وارد بهشت مى شوند).