حدیث دربارهشناخت حقوق اهل بيت عليهم السلام
جابِرُ بنُ يَزيدَ الجُعفِيُّ عن أبي جَعفَرٍ مُحَمَّدِ بنِ عَلِيٍّ الباقِرِ عليهماالسلام:سَأَلتُهُ عَن قَولِ اللّهِ عَزَّوجَلَّ: «ثُمَّ أورَثنَا الكِتابَ الَّذينَ اصطَفَينا مِن عِبادِنا فَمِنهُم ظالِمٌ لِنَفسِهِ ومِنهُم مُقتَصِدٌ ومِنهُم سابِقٌ بِالخَيراتِ بِإِذنِ اللّهِ ۱» ، فَقالَ: الظّالِمُ مِنّا ۲ مَن لا يَعرِفُ حَقَّ الإِمامِ، وَالمُقتَصِدُ العارِفُ بِحَقِّ الإِمامِ، وَالسّابِقُ بِالخَيراتِ بِإِذنِ اللّهِ هُوَ الإِمامُ «جَنّاتُ عَدنٍ يَدخُلونَها ۳» يَعنِي السّابِقَ وَالمُقتَصِدَ ۴.
جابربن يزيد جعفى مى گويد:از ابوجعفر محمّد بن على الباقر عليهماالسلامدرباره اين سخن خداى عزوجل پرسيدم: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه (آنان را) برگزيده بوديم به ميراث داديم، پس برخى از آنان بر خود ستمكارند و برخى از ايشان ميانه رو و برخى از آنان در كارهاى نيك به فرمان خدا پيشگامند» . فرمود: ستمگر از ميان ما كسى است كه حقّ امام را نشناسد و ميانه رو كسى است كه حقّ امام را مى شناسد و پيشى گيرنده در خوبيها به اذن خدا همان امام است «جَنّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها» يعنى پيشى گيرنده و ميانه رو (وارد بهشت مى شوند).