حدیث دربارهجامعه
أبو عُبَيدَةَ:سَأَلَ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلامبَعضُ أصحابِنا عَنِ الجَفرِ، فَقالَ: هُوَ جِلدُ ثَورٍ مَملوءٌ عِلمًا، قالَ لَهُ: فَالجامِعَةُ؟
قالَ: تِلكَ صَحيفَةٌ طولُها سَبعونَ ذِراعًا في عَرضِ الأَديمِ مِثلِ فَخِذِ الفالِجِ ۱، فيها كُلُّ ما يَحتاجُ النّاسُ إلَيهِ، ولَيسَ مِن قَضِيَّةٍ إلاّ وهِيَ فيها، حَتّى أرشِ الخَدشِ ۲.
ابو عبيده:يكى از اصحاب ما از امام صادق عليه السلام پيرامون جفر پرسيد: حضرت عليه السلامفرمود: آن پوست گاوى است آكنده از علم. او پرسيد: جامعه چيست؟ امام عليه السلامفرمود: آن صحيفه اى است به طول هفتاد ذرع و با عرض پوستى مثل پوست ران يك شتر سترگ. در آن هر چه مردم بدان نياز دارند يافت مى شود و رويدادى نيست مگر آن كه در آن آمده است، حتّى ديه خراشى ناچيز.