شهر نمونه در امنيّت

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر كس مرتكب قتلى شود و دست به گناهى بزند، سپس به حرم [امن الهى] پناه ببرد، در امان است و تا زمانى كه در حرم است، نه بايد او را قصاص كرد، نه دستگير كرد، نه آزارش داد، نه پناهش داد، نه آب و غذايش داد، نه با او داد و ستد كرد، نه ميهمانش شد و نه ميهمانش كرد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: لعنت خدا و فرشتگان و مردم، همگى، بر كسى باد كه در اسلام، حادثه‏آفرينى كند؛ يعنى در غير حرم، دست به حادثه‏اى (قتلى) بزند و به حرم (مكّه) پناه ببرد! چنين شخصى را هيچ كس حق ندارد جا و پناه دهد، يارى‏اش رساند و ميهمانش كند تا آن كه به خارج حرم برود و حد بر او جارى گردد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: حرم را، گياهش [خشك يا تَر] را نبايد چيد، درخت و خارش را نبايد قطع كرد، صيدش را نبايد رَم داد. پس اگر كسى را ديديد كه گياهى را چيد يا درختى را قطع كرد يا صيدى را رَم داد، بر شما رواست كه به سبب روا شمارى‏اش در حرم، به او ناسزا بگوييد و پشتش را دردمند سازيد.

امام صادق عليه ‏السلام: هر چيزى كه در حرم مى‏رويد، بر همه مردم حرام است، بجز آنچه [از گياه و درخت]خودت كاشته‏اى و نشانده‏اى.

الكافى ـ به نقل از عبد اللّه‏ بن سنان ـ: از امام صادق عليه ‏السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل: «و هر كه بدان وارد شود در امان است» پرسيدم كه: آيا مقصود، خانه [ى كعبه]است يا حرم؟ فرمود: «هر انسانى كه به حرم درآيد و به آن پناهنده شود، از خشم خدا در امان است، و هر حيوان وحشى و پرنده‏اى كه به آن درآيد، در امان است و نبايد آن را رَم داد يا اذيّت كرد تا از حرم، خارج شود».

امام صادق عليه ‏السلام ـ در پاسخ به سؤال از وارد شدن پرنده اهلى به حرم ـ: نبايد به آن دست زد، چرا كه خداوند متعال مى‏فرمايد: «هر كه بدان وارد شود، در امان است».

امام صادق عليه ‏السلام ـ در پاسخ به سؤالى درباره آهويى كه به حرم در آمده است ـ: گرفته نشود و دست هم زده نشود؛ چرا كه خداوند متعال فرموده است: «هر كه بدان وارد شود، در امان است».

مصباح الشريعة ـ در آنچه به امام صادق عليه ‏السلام نسبت داده است ـ: هر كس به حرم درآيد، از خلق (مردم) در امان است. هر كس به مسجد [الحرام]درآيد، اندام‏هايش از به كار گرفته شدن در معصيت، در امان‏اند؛ و هر كس به كعبه درآيد، دلش از اين كه به جز ياد خدا پردازد، در امان است.