پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به هر كس چهار چيز داده شود، چهار چيز ديگر نيز عطا مى شود، و تفسير اين در كتاب خداوند عز و جل آمده است. به هر كس ياد كردن از خدا داده شود، خداوند نيز او را ياد مى كند؛ زيرا خداوند مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ [در باره آيه] «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» ـ: اى گروه بندگان! با فرمانبَرى از من، مرا ياد كنيد تا من هم با آمرزش خود، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «با اطاعت از من، مرا ياد كنيد تا من نيز با آمرزش خود، شما را ياد كنم. پس، هر كه مرا ياد كند و فرمان بُردار باشد، بر من است كه با آمرزش خويش، او را ياد كنم، و هر كه مرا ياد كند، در حالى كه نافرمان است، بر من است كه با خشم [خويش]، او را ياد كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند سبحان مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» با نعمتْ بخشيدنم به شما. و مرا از طريق فرمانبرى و بندگى، ياد كنيد تا من نيز از طريق نعمت ها و نيكى و مهربانى و خشنودى [خويش]، شما را ياد كنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر گاه بنده ام مرا در خلوت ياد كند، من او را در خلوت ياد مى كنم، و اگر در ميان جمع ياد كند، من او را در ميان جمعى بهتر از آن جمع كه او مرا ياد كرده است، ياد مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال مى فرمايد: «من آن گونه ام كه بنده ام نسبت به من گمان مى برد، و هر گاه مرا ياد كند، من با او هستم. پس اگر در درونش مرا ياد كند، من نيز در درونم او را ياد كنم، و اگر در ميان جمعى مرا ياد كند، من او را در ميان جمعى بهتر از آنان، يادش مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال مى فرمايد: «هر گاه بنده ام در تنهايى اش مرا ياد كند، من در ميان جمعى از فرشتگانم يادش مى كنم، و هر گاه در ميان جمعى يادم كند، من در ميان جمع بَرين (رَفيق اعلى)، ۲ يادَش مى كنم».

المحاسنـ به نقل از بشير دهّان ـامام صادق عليه السلام فرمود: «خداى متعال مى فرمايد: اى پسر آدم! مرا در درونت ياد كن، تو را در درونم ياد كنم. اى پسر آدم! مرا در خلوت ياد كن، تو را در خلوت، ياد مى كنم. اى پسر آدم! مرا در ميان جمع ياد كن، من تو را در ميان جمعى بهتر از جمع تو، ياد مى كنم». [سپس] فرمود: «هيچ بنده اى نيست كه در ميان جمعى از مردم خدا را ياد كند، مگر آن كه خداوند در ميان جمعى از فرشتگان، از او ياد مى كند».

الكافىـ به نقل از ابن فضّال، در حديثى كه سندش را به يكى از اهل بيت عليهم السلام رسانده است ـ: خداوند عز و جل به عيسى عليه السلام فرمود: «اى عيسى! مرا در دلت ياد كن تا من نيز در دلم تو را ياد كنم، و در ميان جمع يادم كن، تا من نيز در ميان جمعى بهتر از آدميان، تو را ياد كنم».

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل فرموده است: «هر كس در نهانْ مرا ياد كند، من در آشكار، يادش مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: «و قطعاً ياد خدا بالاتر است» ، [يعنى] ياد كرد خداوند متعال از شما، بزرگ تر از يادكرد شما از اوست.

امام باقر عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند متعال: «و قطعاً ياد خدا بالاتر است» ـ: يادكرد خدا از نمازگزاران، بزرگ تر از يادكرد ايشان از اوست. نمى بينى كه مى فرمايد: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» ؟

مستدرك الوسائل:جبرئيل عليه السلام به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: خداى متعال مى فرمايد: «به امّت تو چيزى عطا كرده ام كه به هيچ امّتى عطا نكرده ام». پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آن چيست، اى جبرئيل؟ گفت: «اين فرموده او: «پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم» ، و اين را به هيچ يك از امّت ها نفرموده است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به قِسره دختر رَواس كِنْدى ـ: اى قسره! به گاهِ گناه به ياد خدا باش تا او نيز به گاه آمرزش به ياد تو باشد، و از شوهرت اطاعت كن تا خداوند، تو را از گزند دنيا و آخرت، نگه دارد، و به پدر و مادرت نيكى كن تا خير [و بركت]خانه ات افزون شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ گروهى براى ياد كردن از خداوند عز و جل گِرد هم نيامدند، مگر آن كه خداوند از آنان در ميان كسانى كه نزد او هستند، از ايشان ياد كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هر گاه اهل بهشت را در بهشت جاى دهد. پروردگار، ايشان را بانگ مى دهد كه: «اى بندگان من! سرهايتان را بلند كنيد؛ زيرا اين جا ديگر سراى عمل و خانه رنج [و زحمت] نيست، بلكه سراى مزد و پاداش است. به عزّتم سوگند كه اين را جز به خاطر شما نيافريدم. هيچ لحظه اى در سراى دنيا نبود كه در آن از من ياد كنيد، مگر آن كه من نيز در فراز عرشم از شما ياد كردم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدانيد كه خداوند، كسى را كه به ياد او باشد، فراموش نمى كند، و كسى را كه يارى اش دهد، وا نمى گذارد.

امام على عليه السلام:هر كه به ياد خدا باشد، خدا به ياد اوست.

امام على عليه السلامـ از خطبه ايشان در روز جمعه ـ: به ياد خدا باشيد تا به ياد شما باشد؛ زيرا هر كس به ياد او باشد، خدا نيز به ياد اوست، و از خداوند، از رحمت و فضلش درخواست كنيد؛ زيرا هيچ كس نيست كه از او بخواهد و از درگاهش نوميد برگردد.

امام حسن عليه السلامـ به مردى كه از بيمارى بهبود يافته بود ـ: خداوند به ياد تو بوده است، پس به ياد او باش؛ و تو را بخشيده است، پس از او سپاس گزارى كن.