پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: روز قيامت، در حالى مى‏آييد كه بردهان‏هايتان پوزه‏بند زده شده است، و نخستين چيزى كه از آدمى سخن مى‏گويد، ران و دست اوست.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: نخستين استخوان انسان كه در آن روزى كه دهان‏ها مُهر مى‏شوند، سخن مى‏گويد، استخوان پاى چپ اوست.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: من نمى‏توانم مانع رفتن شما به آتش شوم. پروردگارم عز و جل مرا مى‏خواند و از من مى‏پرسد كه آيا [پيام او را] به بندگانش ابلاغ كرده‏ام و من مى‏گويم: پروردگارا! ابلاغ كردم. بنا بر اين، حاضرانِ شما به غايبان ابلاغ كنيد. وانگهى شما را در حالى كه پوزه‏بند بر دهان‏هايتان زده شده است، فرا مى‏خوانند. آن گاه نخستين عضوى كه از هر يك از شما به سخن مى‏آيد، ران و دست اوست.

المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ : يك روز پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله خنديد يا تبسّم كرد و سپس فرمود: «آيا نمى‏پرسيد كه از چه چيز مى‏خندم؟». فرمود: «از مجادله بنده با پروردگارش در روز قيامت تعجّب كردم. بنده مى‏گويد: پروردگارا! مگر تو مرا وعده ندادى كه به من ستم نكنى؟ خداوند مى‏فرمايد: چرا. بنده مى‏گويد: پس، من هم شهادت هيچ گواهى را نمى‏پذيرم، مگر اين كه آن گواه از خودم باشد. خداوند مى‏فرمايد: آيا گواهىِ خود من و فرشتگان بزرگوار نويسنده اعمال، كافى نيست؟ و اين سخن را چند بار تكرار مى‏كند. سپس دهان او را مُهر مى‏كنند و اندام‏هايش از آنچه انجام داده‏اند، سخن مى‏گويند بنده به آنها مى‏گويد: گم شويد، مرگتان باد! من از شما دفاع مى‏كردم».

امام باقر عليه ‏السلام: اعضاى بدن، عليه مؤمن شهادت نمى‏دهند؛ بلكه عليه كسى شهادت مى‏دهند كه سزاوار عذاب است؛ امّا مؤمن، كارنامه‏اش به دست راست او داده مى‏شود. خداوند عز و جل فرموده است: «امّا كسى كه كارنامه او به دست راستش داده شود، اينان كارنامه خويش را مى‏خوانند و به قدر نَخَك هسته خرمايى به آنها ستم نمى‏شود» .