پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به داود عليه السلام وحى كرد كه ميان من و خودت، دانشمند مفتون دنيا را قرار مده كه تو را از مسير محبّت من باز مى دارد. اينان راهزنان راه بندگان خواهان من هستند. كمترين كارى كه با آنان مى كنم اين است كه شيرينى راز و نياز با من را از دلهايشان مى برم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سخت ترين عذاب در روز قيامت از آنِ دانشمندى است كه خداوند وى را از دانشش سودى نبخشيده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سخت ترين عذاب در روز قيامت از آنِ كُشنده پيامبر يا پدر و مادرش و يا دانشمندى است كه از دانشش بهره اى نجسته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه كس داخل آتش مى شوند: كُشنده كسى به جهت دنيا و دانشمندى كه دوست دارد از وى ياد شود و دانشش را به حساب خدا نگذارد و ثروتمندى كه دارايى اش را براى ستايش و ياد در دنيا ببخشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنكه قرآن مى آموزد و سپس در دين تفقّه مى كند و آن گاه براى چاپلوسى و چشمداشت به آنچه در دست سلطان است، نزد وى مى آيد، به اندازه گامهايش در آتش دوزخ فرو مى رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دوزخيان از بوى دانشمند واگذارنده دانشش اذيت مى شوند و پشيمانترين و پر حسرتترين ساكنان جهنّم، مردى است كه بنده اى را به سوى خدا فرا خوانده و او پاسخ مثبت داده و از او پذيرفته و اطاعت خدا را كرده و خدا هم او را به بهشت برده، ولى آن دعوت كننده را به سبب واگذاردن دانشش و پيروى از هوايش و درازى آرزويش، به دوزخ افكنده است. پيروى هوا از حقّ باز مى دارد و درازى آرزو، آخرت را از ياد مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلامـ: اى علىّ! در دوزخ آسيابى آهنين است كه بدان سرهاى قاريان و دانشمندان مجرم را آسياب مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در دوزخ آسيابى است كه دانشمندان فاسد را كاملاً آسياب مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت دانشمندان بد را مى آورند و در آتش دوزخ مى افكنند، پس يكى از آنها در دوزخ دور خود مى گردد؛ همان گونه كه الاغ گرد آسياب مى چرخد، پس به او گفته مى شود: واى بر تو! ما به تو هدايت يافتيم. چرا اين گونه اى؟ مى گويد: من با هر چه كه شما را از آن باز مى داشتم، مخالفت مى كردم.

امام على عليه السلام:نزد خداوند، كيفر كسانى كه مى دانند و آنان كه نمى دانند يكسان نيست. خداوند ما و شما را از آنچه آموخته ايم بهره مند گرداند و آن را خالص براى خود قرار دهد كه او شنوا و اجابت كننده است.

امام على عليه السلام:فرامانرواى ستمگر و دانشمند بدكار، سخت ترين كيفر را دارند.

امام على عليه السلام:هر توانگرى كه از دارايى اش بر ناداران بخل ورزد و هر دانشمندى كه دين را به دنيا بفروشد، روز قيامت آتش زنه دوزخ است.

امام على عليه السلام:سنگين ترين گناه را دانشمندانى دارند كه [در عمل]كوتاهى مى كنند.

امام صادق عليه السلام:خداوند متعال به داود عليه السلام وحى كرد: سبكترين كيفر از هفتاد كيفر معنوى كه به بنده بى عمل به دانشش مى دهم، اين است كه شيرينى ذكرم را از دلش بيرون مى كنم.

عيسى عليه السلام:واى بر دانشمندان بدكار! كه چگونه آتش بر آنها زبانه مى كشد.

ابن مسعود:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گريست و ما نيز به گريه ايشان گريستيم و گفتيم: اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله! چه چيز شما را گرياند؟ فرمود: دلسوزى به شقيان. خداوند متعال مى فرمايد: «اگر مى ديدى هنگامى كه هراسان شوند، گريزى در كار نيست و از جايى نزديك گرفته شوند». منظور دانشمندان و فقيهان اند.