فیلترها
نتایج جستجو برای «کلیات آداب مسافرت»: ۴ حدیث
فیلترها
فیلترها
کتاب
موضوع
معصوم
طول حدیث
بحار الأنوار عن المُفَضَّلِ بنِ عُمَرَ:دخلتُ على أبي عبدِ اللّهِ عليه السلام فقالَ: مَن صَحِبَكَ؟ قلتُ: رَجُلٌ مِن إخواني. قالَ: فما فَعَلَ؟ قُلتُ: مُنـذُ دَخَلتُ المَدينَةَ لَم أعرِفْ مكانَهُ، فقال لي: أ ما عَلِمتَ أنَّ مَن صَحِـبَ مُؤمنا أربَعينَ خُطوَةً سَألَهُ اللّهُ عَنهُ يَومَ القِيامَةِ. ۱
بحار الأنوار به نقل از مُفَضَّل بن عمر:هنگامى كه [در پايان سفر] نزد امام صادق عليه السلام رسيدم، حضرت فرمود: چه كسى همسفر تو بود؟ عرض كردم: مردى از برادرانم. فرمود: پس چه كرد (كجاست)؟ عرض كردم: از وقتى وارد مدينه شده ام، نمى دانم جايش كجاست. حضرت فرمود: مگر نمى دانى كه هر كس چهل گام با مؤمنى همسفر شود، خداوند در روز قيامت راجع به او از وى مى پرسد؟
۱.بحار الأنوار: 76/275/30.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إذا خَرَجَ أحَدُكُم إلى سَفَرٍ ثُمّ قَدِمَ على أهلِهِ فَلْيُهدِهِم و لْيُطرِفهُم و لو حِجارةً! ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه يكى از شما به سفر رفت، در بازگشت حتى اگر شده يك قطعه سنگ براى خانواده اش هديه و تحفه بياورد!
۱.بحار الأنوار: 76/283/2.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:كانَ النبيُّ صلى الله عليه و آله إذا قَدِمَ مِن سَفَرٍ يُصَلِّي رَكعتَينِ. ۱
امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه از سفر باز مى گشت، دو ركعت نماز مى خواند.
۱.. كنز العمّال: 17646.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:قالَ لقمانُ لابنِهِ: إذا سافَرتَ مَع قَومٍ فَأكثِرِ استِشارَتَهُم في أمرِكَ و أمرِهِم، و أكثِرِ التَّبَسُّمَ في وُجوهِهِم، و كُن كَريما على زادِكَ بَينَهُم، و إذا دَعَوكَ فَأجِبهُم، و إذا استَعانُوكَ فَأعِنهُم، و اغلِبهُم بثَلاثٍ: طُولِ الصَّمتِ، و كَثرَةِ الصَّلاةِ، و سَخاءِ النَّفسِ بما مَعكَ مِن دابَّةٍ أو مالٍ أو زادٍ.
و إذا استَشهَدُوكَ على الحَقِّ فاشهَدْ لَهُم، و اجهَدْ رَأيَكَ لَهُم إذا استَشارُوكَ. و إذا رَأيتَ أصحابَكَ يَمشُونَ فامشِ مَعهُم، و إذا رَأيتَهُم يَعمَلُونَ فاعمَلْ مَعهُم، و إذا تَصَدَّقُوا و أعطَوا قَرضا فَأعطِ مَعهُم، و اسمَعْ مِمَّن هُو أكبَرُ مِنكَ سِنّا.
و إذا نَزَلتَ فَصَلِّ رَكعتَينِ قَبلَ أن تَجلِسَ. و إذا ارتَحَلتَ فَصَلِّ
امام صادق عليه السلام:لقمان به فرزندش گفت: هرگاه با عدّه اى همسفر شدى، در كارهاى مربوط به خودت و آنها با ايشان زياد مشورت كن و در روى آنان تبسّم زياد داشته باش، در زاد و توشه ات نسبت به آنان بخشنده باش، اگر تو را دعوت كردند قبول كن و اگر از تو كمك خواستند كمكشان كن و در سه چيز از آنان برتر باش: خاموشى، كثرت نماز و بخشندگى در مركب يا دارايى و يا توشه اى كه همراه دارى.
اگر براى حقّى از تو شهادت خواستند، شهادت بده و اگر از تو مشورت خواستند، با تمام توان، انديشه ات را براى آنان به كارگير. اگر همسفرانت راه افتادند، تو نيز با آنان راه بيفت و اگر ديدى كار مى كنند، تو نيز با آنان مشغول كار شو، اگر صدقه و قرضى دادند تو نيز با آنان همراهى كن و از كسى كه سنّش از تو بيشتر است حرف شنوى داشته باش.
هر
۱.بحار الأنوار: 76/271/28.