فیلترها
نتایج جستجو برای «چشمه های بهشت»: ۷ حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أَربَعُ عُيُونٍ فِي الجَنَّةِ: عَينانِ تَجرِيانِ مِن تَحتِ العَرشِ؛ إِحداهُما الَّتِي ذَكَرَ اللّهُ: «يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا» ، وَالاُخرَى الزَّنجَبِيلُ، وَالاُخرَيانِ نَضَّاخَتانِ ۱ مِن فَوقِ العَرشِ؛ إِحداهُما الَّتِي ذَكَرَ اللّهُ: «عَينا فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً» ، وَالاُخرَى «التَّسنِيمُ» ۲. ۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، چهار چشمه است: دو چشمه از زير عرش، جارى مى شوند كه يكى از آنها، همان است كه خدا فرموده: «و آن را [به دلخواه خويش]جارى مى سازند» . و ديگرى، «زَنجَبيل» است. دو چشمه ديگر نيز از فراز عرش مى جوشند كه يكى از آنها، همان است كه خداوند فرموده: «چشمه اى است در آن جا، كه سَلسَبيل ناميده مى شود» و ديگرى، «تسنيم» است.
عنه صلى الله عليه و آله:إِنَّ فِي الفِردَوسِ لَعَينا أَحلَى مِنَ الشَّهدِ، وَأَليَنَ مِن الزُّبدَ، وَأَبرَدَ مِن الثَّلجِ، وَأَطيَبَ مِنَ المِسكِ، فِيها طِينَةٌ خَلَقَنا اللّهُ عز و جل مِنها وَخَلَقَ مِنها شِيعَتَنا، فَمَن لَم يَكُن مِن تِلكَ الطِّينَةِ فَلَيسَ مِنّا وَلا مِن شِيعَتِنا، وَهِيَ المِيثاقُ الَّذِي أَخَذَ اللّهُ عز و جل عَلَيهِ وَلايَةَ عَلِيِ بنِ أَبِي طالِبٍ عليه السلام. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در فردوس (پرديس)، چشمه اى است شيرين تر از شهد، نرم تر از خامه، خُنَك تر از برف، و خوش بوتر از مُشك. در آن، گِلى است كه خداى عز و جل، ما و پيروان ما را از آن آفريد. بنا بر اين، هر كه از آن گِل نباشد، از ما و از پيروان ما نيست. آن، همان پيمانى است كه خداى عز و جل در باره ولايت على بن ابى طالب، گرفت.
۱.الأمالي للطوسي: ص 308 ح 620، بشارة المصطفى: ص 207 كلاهما عن الإمام الصادق عن أبيه عن جدّه عليهم السلام، أعلام الدين: ص 144، بحار الأنوار: ج 8 ص 173 ح 117.
الإمام عليّ عليه السلامـ فِي قَولِهِ تَعالى: «نَضْرَةَ النَّعِيمِ» ـ: هِيَ عَينٌ فِي الجَنَّةِ، يَتَوَضَّؤُونَ مِنها وَيَغتَسِلُونَ، فَتَجرِي عَلَيهِم نَضرَةُ النَّعِيمِ. ۱
امام على عليه السلامـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «طراوت نعمت» ـ: آن، چشمه اى است در بهشت كه از آن، وضو مى گيرند و غسل مى كنند. پس طراوت نعمت، بر آنان جارى مى شود.
۱.الدرّ المنثور: ج 8 ص 451، كنز العمّال: ج 2 ص 548 ح 4696 كلاهما نقلاً عن ابن المنذر.
الزهد للحسن بن سعيد عن محمّد بن مسلم:سَأَلتُ أَبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام عَنِ الجَهَنَّمِيِّينَ، فَقالَ: كانَ أَبُو جَعفَرٍ عليه السلام يَقُولُ: يَخرُجُونَ مِنها فَيُنتَهَى بِهِم إِلى عَينٍ عِندَ بابِ الجَنَّةِ تُسَمَّى: عَينَ الحَيَوانِ، فَيُنضَحُ عَلَيهِم مِن مائِها، فَيَنبُتُونَ كَما يَنبُتُ الزَّرعُ لُحومُهُم وَجُلُودُهُم وَشُعُورُهُم. ۱
الزهد، حسين بن سعيدـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: از امام صادق عليه السلام در باره دوزخيان پرسيدم. فرمود: «[پدرم]باقر عليه السلام مى فرمود: از دوزخ، بيرون مى آيند و به كنار چشمه اى بر درِ بهشت، به نام چشمه زندگانى، بُرده مى شوند و از آب آن، بر آنان مى پاشند و گوشت و پوست و موهايشان، همچنان كه كِشته مى رويد مى رويد».
۱.الزهد للحسين بن سعيد: ص 95 ح 256 عن محمّد بن مسلم، بحار الأنوار: ج 8 ص 360 ح 29.
الاختصاص عن عبد اللّه بن سنان:سَأَلتُ أَبا عبدِ اللّهِ عليه السلام عَنِ الحَوضِ، فَقالَ لِي: هُو حَوضُ ما بَينَ بُصرى ۱ إِلى صَنعاءَ، أَتُحِبُّ أَن تَراهُ؟ فَقُلتُ لَهُ: نَعَم، قالَ: فَأَخَذَ بِيَدِي وَأَخرَجَنِي إِلى ظَهرِ المَدِينَةِ، ثُمَّ ضَرَبَ بِرِجلِهِ، فَنَظَرتُ إِلى نَهرٍ يَجرِي مِن جانِبِهِ هذا ماءٌ أَبيَضُ مِنَ الثَّلجِ، وَمِن جانِبِهِ هذا لَبَنٌ أَبيَضُ مِنَ الثَّلجِ، وَفِي وَسَطِهِ خَمرٌ أَحسَنُ مِنَ الياقُوتِ، فَما رَأَيتُ شَيئا أَحسَنَ مِن تِلكَ الخَمرِ بَينَ اللَّبَنِ وَالماءِ!
فَقُلتُ لَهُ: جُعِلتُ فِداكَ، مِن أَينَ يَخرُجُ هذا؟ وَمِن أَينَ مَجراهُ؟ فَقالَ: هذِهِ العُيُونُ الَّتِي ذَكَرَها اللّهُ فِي كِتابِهِ أَنهارٌ فِي الجَنَّةِ: عَينٌ مِن ماءٍ، وَعَينٌ مِن لَبَنٍ،
الاختصاصـ به نقل از عبد اللّه بن سِنان ـ: از امام صادق عليه السلام در باره حوض [كوثر]پرسيدم. به من فرمود: «حوضى است از بُصرا ۳ تا صنعا. دوست دارى آن را ببينى؟». گفتم: آرى.
پس دستم را گرفت و مرا به پشت مدينه برد. سپس با پايش به زمين زد و من، رودى را ديدم كه از اين كنارش، آبى سفيدتر از برف، روان بود و از آن كنارش، شيرى سفيدتر از برف، و در وسطش، باده اى خوش رنگ تر از ياقوت، به طورى كه هرگز، چيزى خوش رنگ تر از آن باده در وسط شير و آب، نديده بودم».
به امام عليه السلام گفتم: قربانت گردم! اين نهر، از كجا سرچشمه مى گيرد و از كجا جارى مى شود؟ فرمود: «اين چشمه هايى كه خداوند در كتابش از آنها ياد كرده، نهرهايى در بهشت اند: چشمه اى از آب، چشمه اى از شير، و چشمه اى از باده، كه در اين نهر، جريان مى
الإمام الصادق عليه السلامـ فِي قولِهِ تَعالى: «وَ مِزَاجُه مِن تَسْنِيمٍ» ـ: أَشرَفُ شَرابِ أَهلِ الجَنَّةِ يَأتِيهِم فِي عالِي تَسنِيمٍ؛ وَهِيَ عَينٌ يَشرَبُ بِها المُقَرَّبُونَ، وَالمُقَرَّبُونَ: آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله. ۱
امام صادق عليه السلامـ در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «و آميخته با تسنيم است» ـ: بهترين نوشيدنىِ بهشتيان، از بلنداى تسنيم، برايشان مى آيد. تسنيم، چشمه اى است كه مقرّبان، از آن مى نوشند، و مقرّبان، همان خاندان محمّد صلى الله عليه و آله هستند.
۱.تفسير القمّي: ج 2 ص 411، بحار الأنوار: ج 24 ص 6 ح 18.
عنه عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: اَللَّهُمَّ بِرَحمَتِكَ فِي الصّالِحِينَ فَأَدخِلنا، وَفِي عِلِّيِّينَ فَارفَعنا، وَبِكَأسٍ مِن مَعِينٍ مِن عَينٍ سَلسَبِيلٍ فَاسقِنا، وَمِنَ الحُورِ العِينِ بِرَحمَتِكَ فَزَوِّجنا. ۱
امام صادق عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! به رحمت خود، ما را در زمره شايستگان، در آور و به درجات عالى، بالا ببر و با پياله هايى از باده ناب از چشمه سَلسَبيل، بر ما بنوشان، و به رحمت خود، از سيه چشمان بهشتى، به همسرى ما در آور».
۱.الإقبال: ج 1 ص 224 عن أبي بصير، مصباح المتهجّد: ص 62 ح 71 وليس فيه «عين»، بحار الأنوار: ج 98 ص 117 ح 3.