رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: دوست داشتنِ چيزى، [نسبت به كاستى‏هاى آن،] كور و كرت مى‏سازد.

امام على عليه‏السلام: ديده دوست، از [ديدن]عيب‏هاى محبوب، نابينا و گوشش از [شنيدن]زشتى نقص‏هايش ناشنواست.

امام رضا عليه‏السلام: دوستى، دعوتگر ناخوشى‏هاست.

امام رضا عليه‏السلام: زندانبان به يوسف عليه‏السلامگفت: من تو را دوست دارم. يوسف عليه‏السلامپاسخ داد: «هر بلايى كه به من رسيده از دوستى است. عمّه‏ام مرا دوست داشت. مرا دزديد. پدرم مرا دوست داشت. در نتيجه، برادرانم به من حسادت كردند و زنِ عزيز [مصر]، مرا دوست داشت. پس به زندانم افكند».

تفسير الطبرى ـ در داستان يوسف عليه‏السلام و تفسير خواب آن دو جوان زندانى ـ : چون آن دو جوان، يوسف را ديدند، گفتند: اى جوان! به خدا قسم، از وقتى تو را ديده‏ايم، دوستدارت شده‏ايم. يوسف به آن دو گفت: «شما را به خدا قسم مى‏دهم كه مرا دوست نداشته باشيد. به خدا قسم، هركه مرا دوست داشت، بر اثر دوستى‏اش بلايى به سرم آمد. عمّه‏ام مرا دوست داشت. پس به سبب دوستى‏اش بلايى به سرم آمد. سپس پدرم مرا دوست داشت كه به سبب دوستى‏اش بلايى به سرم آمد. آن‏گاه زن اربابم مرا دوست داشت كه به سبب اين دوست داشتن من، بلايى به سرم آمد. پس خداوند به شما بركت دهد! مرا دوست نداشته باشيد».