امام باقر عليه‏السلام ـ در تفسير «شيفته او شده است» ـ : عشق به يوسف، آن زن را از مردم، محجوب ساخت و در نتيجه، جز به او (يوسف) نمى‏انديشيد.

رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: با عاشقان، مشورت مكنيد كه آنان را رأيى نيست؛ دل‏هايشان سوخته است و انديشه‏هاشان مشوّش و خردهايشان گرفته شده.

امام على عليه‏السلام: هركه عاشق چيزى شود، [آن چيز،]ديده‏اش را كم‏سو (نابينا) و دلش را بيمار مى‏كند. در نتيجه، او با چشمى نادرست مى‏نگرد و با گوشى ناشنوا مى‏شنود. شهوت‏ها [پرده] خردش را دريده‏اند و دنيا، دلش را ميرانده و جانش شيفته آن شده است. پس او بنده دنيا و بنده كسى است كه از آن، بهره‏اى دارد و [دنيا]به هر جا رفت، او نيز مى‏رود و به هر سو روى آورد، او نيز روى مى‏آورد. در پىِ هيچ يك از فرمان‏هاى بازدارنده خدا باز نمى‏ايستد و از هيچ پند دهنده از جانب او پند نمى‏گيرد، حال آن كه خود، كسانى را كه مرگ، بى‏خبر، گرفتارشان ساخته است، مى‏بيند.

امام على عليه‏السلام: ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ : سه چيز، ناپايدار است: مال در دست گشاده‏دست، ابر تابستانى و خشم عاشق!