الكافى ـ به نقل از على بن اسباط ـ : از پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله يا اهل بيت عليهم ‏السلام روايت شده كه در اندرزهاى خداوند عز و جلبه عيسى عليه ‏السلام آمده است: «. اى عيسى! همراه با آنان كه از آتشِ شعله‏ور و آتشِ پر از غُل و زنجير مى‏گريزند، به سوى من بگريز؛ آتشى كه هرگز هيچ شادى‏اى وارد آن نمى‏شود و هيچ اندوهى از آن خارج نمى‏گردد؛ آتشى كه پاره‏هايش همچون پاره‏هاى شبِ تار است. هر كه از اين آتش بِرَهَد، كامياب است و آن كه از هلاكْ شوندگان باشد، هرگز از اين آتش نخواهد رَست. اين آتش، سراى متكبّران و سركشانِ ستمگر و هر سنگ‏دل درشت‏خوى و هر مغرور خودستايى است. اى عيسى! چه بد سرايى است [اين سراى آتش] براى آن كه بدان اعتماد كرده، و چه بد جايگاهى است سراى ستمگران! من هشدارت مى‏دهم كه مراقب

صحيح مسلم ـ به نقل از ابو هريره ـ : چون آيه «و خويشان نزديكت را هشدار ده» نازل شد، پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله قريش را فرا خواند. چون آنان گرد آمدند، پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ايشان را گروهى و تك‏تك، مخاطب ساخت و فرمود: «اى فرزندان كعب بن لُؤَى! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان مُرّة بن كعب! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان عبد شمس! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى فرزندان عبد مناف! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى بنى هاشم! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى بنى عبد المطّلب! خويشتن را از آتش، نجات دهيد. اى فاطمه! خويشتن را از آتش، نجات ده؛ زيرا در برابر خدا، از من براى شما كارى ساخته نيست، جز آن كه شما [با من] رشته خويشاوندى داريد و من به سبب آن [و براى پذيرايى]،

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله ـ در خبر معراج ـ : جبرئيل بالا رفت و من همراه او تا آسمان دنيا بالا رفتم. بر آن آسمان، فرشته‏اى گماشته شده كه به او اسماعيل مى‏گويند و او مأمور [ـِ پيگيرى] همان استراق سمع است كه خداى عز و جلفرموده است: «مگر كسى كه [از سخن عالم بالا] يك باره استراق سمع كند، كه [در اين صورت]شهابى شكافنده، از پىِ او مى‏تازد» . هفتاد هزار فرشته تحت [ـِ فرمان] او بودند كه تحت [ـِ فرمان] هر يك از آنان نيز هفتاد هزار فرشته بود. آن فرشته گفت: اى جبرئيل! اين همراه تو كيست؟ جبرئيل گفت: محمّد. گفت: آيا مبعوث گشته است؟ جبرئيل گفت: آرى. پس [اسماعيل] در [ـِ آسمان دنيا] را گشود و من بر او سلام گفتم و او جواب سلامم را داد. من برايش آمرزش طلبيدم و او نيز برايم آمرزش طلبيد و گفت: خوش

امام باقر عليه ‏السلام: پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله شبى كه به آسمان برده شد، بر هر يك از مخلوقات خدا كه گذشت، او را نسبت به خود، خوش‏رو و مهربان و خندان يافت، تا آن كه بر يكى از مخلوقات خدا گذشت كه نه به ايشان نگريست و نه به ايشان چيزى گفت، و چهره‏اى در هم و عبوس داشت. پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «اى جبرئيل! من بر هر يك از مخلوقات خدا كه گذشتم، او را خوش‏رو و مهربان و شادمان ديدم، مگر اين يكى. او كيست؟». جبرئيل گفت: او مالك [نام دارد و] دوزخبان است. پروردگارش او را همين گونه آفريده است. پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله گفت: دوست دارم كه از او بخواهى آتش [ـِ دوزخ] را به من نشان دهد. جبرئيل به مالك گفت: اين، محمّد پيامبر خداست. از من خواست تا از تو تقاضا كنم كه آتش را به