امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «ولى چنين نيست، به پروردگارت قسم.» ـفرمود: تسليم بودن يعنى خشنود و قانع بودن به داورى آن حضرت.

امام صادق عليه السلام:هر گاه بر اساس حكم ما داورى كند [يعنى قاضى] و [خواهان يا خوانده]حكم او را نپذيرد، در حقيقت حكم خدا را خوار شمرده و سخن ما را رد كرده است و هر كه ما را رد كند خدا را رد كرده و اين عمل در حدّ شرك به خداست.

امام على عليه السلام:منفورترين خلايق نزد خداوند دو مردند:. و مردى كه. ميان مردم به داورى مى نشيند و خود را عهده دار روشن ساختن شبهات و مشكلات ديگرى مى بيند. اگر قضيه مشكل و مبهمى برايش پيش آيد، پاسخهايى مهمل و پوسيده از پيش خود براى آن آماده مى كند و بر طبق آنها حكم مى دهد. داوريهايش مانند تار عنكبوت [سست]است، خودش نمى داند كه درست حكم كرد، يا نادرست. از ستم داورى او خونها فرياد مى زنند و ميراثها [كه بر اساس داورى ناحق او به صاحبانش نرسيده]مى نالند.

امام صادق عليه السلام:هر كس درباره دو درهم، بر خلاف آنچه خدا نازل كرده است داورى كند، بى گمان كافر شده و هر كس درباره دو درهم داورى كند و حكم خطا صادر كند، كفر ورزيده است.

تفسير العيّاشىـ به نقل از عبد اللّه بن مسكان ـ: امام صادق عليه السلام از پدرانش از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى كنند كه فرمود: هر كس درباره دو درهم [مورد اختلاف ميان دو كس]به ناحق داورى كند و سپس نسبت به او اِعمال زور كند، از مصاديق اين آيه است: «و كسانى كه مطابق آنچه خدا نازل كرده است داورى نكنند، آنان خود، ستمگرانند». عرض كردم: يا بن رسول اللّه! يعنى چه نسبت به او اِعمال زور كند؟ فرمود: تازيانه و زندان داشته باشد و بر ضدّ او حكمى صادر كند، به طورى كه اگر حكم او را نپذيرفت با تازيانه وى را بزند و به زندانش افكند.