پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شوخىِ زياد، آبرو را مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به امام على عليه السلام ـ: اى على! شوخى مكن، كه احترامت از بين مى رود و دروغ مگو، كه نورانيّتت از ميان مى رود.

الترغيب و الترهيبـ به نقل از ابو الحسن كه از شركت كنندگان در پيمان عَقَبه و جنگ بدر بود ـ: با پيامبر خدا نشسته بوديم كه مردى [از جمع ما]برخاست و رفت و كفش هايش را فراموش كرد [ببرد]. يك نفر، آنها را برداشت و زير خود گذاشت. آن مرد برگشت و گفت: كفش هايم كو؟ كسانى كه آن جا نشسته بودند، گفتند: ما آنها را نديده ايم. مردى كه كفش ها را زير خود پنهان كرده بود، گفت: اين جاست. پيامبر خدا فرمود: «ترساندن مؤمن، چه معنا دارد؟!». مرد گفت: اى پيامبر خدا! به شوخى، اين كار را كردم. [پيامبر صلى الله عليه و آله] دو يا سه بار فرمود: «ترساندن مؤمن، چه معنا دارد؟!».

الكافى:امام صادق عليه السلام ـ به يونس شيبانى ـ فرمود: با يكديگر شوخى هم مى كنيد؟ عرض كردم: كم. فرمود: اين گونه نكنيد؛ زيرا شوخى از خوش خويى است و تو بدان وسيله برادرت را شاد مى سازى. رسول خدا صلى الله عليه و آله براى اين كه كسى را شاد كند، با او شوخى مى كرد.

الكافىـ به نقل از معمّر بن خلاّد ـ: از حضرت ابو الحسن (امام كاظم) عليه السلام پرسيدم و گفتم: فردى با عدّه اى مى نشيند و با هم مى گويند و شوخى مى كنند و مى خندند، فرمود: اگر چيزى نباشد اشكالى ندارد ـ به گمانم مقصود حضرت [از: اگر چيزى نباشد]ناسزاگويى بود ـ سپس فرمود: باديه نشينى بود كه نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله مى آمد و براى آن حضرت هديه مى آورد و همان جا مى گفت: پول هديه ما را بده و رسول خدا صلى الله عليه و آله مى خنديد. آن حضرت هرگاه اندوهگين مى شد، مى فرمود: آن باديه نشين چه مى كند؟ كاش نزد ما مى آمد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! شوخى مكن كه ارج و احترامت از بين مى رود و دروغ مگو كه نورانيّتت از ميان مى رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده به ايمان ناب نرسد، مگر آن گاه كه شوخى و دروغ را ترك گويد و مجادله را رها كند، هر چند حق با او باشد.

الترغيب و الترهيب:ابو الحسن ـ از شركت كنندگان در پيمان عقبه و جنگ بدر ـ گويد: با رسول خدا صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه مردى [از جمع ما]برخاست و رفت و كفش هايش را فراموش كرد. يك نفر آنها را برداشت و زير خود گذاشت. آن مرد برگشت و گفت: كفش هايم كو؟ افرادى كه آن جا نشسته بودند، گفتند: ما آنها را نديده ايم. مردى كه كفش ها را زير خود پنهان كرده بود، گفت: اين جاست. رسول خدا فرمود: ترساندن مؤمن چه معنا دارد؟! مرد گفت: اى رسول خدا! به شوخى اين كار را كردم. پيامبر دو يا سه بار فرمود: ترساندن مؤمن چه معنا دارد؟!

امام على عليه السلام:هيچ انسانى (مردى) شوخيى نكرد، مگر اين كه پاره اى از عقل خود را دور انداخت.

امام على عليه السلام:شوخى، كينه بر جاى مى گذارد.

امام على عليه السلام:شوخى را رها كن؛ زيرا شوخى بارور كننده كينه است.

امام على عليه السلام:هر كه شوخى كند، سبك مى شود.

امام على عليه السلام:هر چيزى را بذرى است و بذر دشمنى شوخى است.

امام على عليه السلام:آفتِ ابّهت، شوخى است.

امام على عليه السلام:از شوخى بپرهيزيد؛ زيرا كه شوخى بدخواهى مى آورد و كينه بر جاى مى گذارد، و آن دشنام كوچك است.

امام صادق عليه السلام:از شوخى بپرهيزيد؛ زيرا آبرو و وقار مردان را از بين مى برد.

امام صادق عليه السلام:هرگاه مردى را دوست داشتى، با او نه شوخى كن نه مجادله.

امام صادق عليه السلام:شوخى مكن، كه بر تو گستاخ مى شوند.

امام صادق عليه السلام:شوخى، دشنام كوچك است.

امام صادق عليه السلام:شوخى مكن؛ زيرا نورانيّتت از بين مى رود.