پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابوذر! زنهار از سؤال (گدايى) كه در دنيا مايه خوارى و فقر است و در روز قيامت حسابش طولانى است.

كنز العمّال:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چه كسى به من قول مى دهد كه از مردم چيزى نخواهد تا من قول بهشت را به او دهم؟ ثوبان گفت: من. پس از آن ثوبان ديگر از مردم چيزى نمى طلبيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى درى از نياز خواهى را به روى خود نگشود، مگر آن كه خداوند هفتاد دَرِ فقر را به روى او گشود.

امام على عليه السلام:هر كه از غير خدا چيزى بخواهد، سزاوار محروميت باشد.

امام حسن عليه السلام:درخواست كردن روا نيست، مگر در يكى از اين سه جا: خونبهاى سنگين، يا بدهكارى توانفرسا، يا فقر كُشنده.

امام زين العابدين عليه السلام:نياز خواهى از مردم، مايه خوارى در زندگى و از بين رفتن حياست و از وقار آدمى مى كاهد و آن، فقر نقد است، و كمتر دست نياز دراز كردن به سوى مردم، توانگرى نقد است.

امام صادق عليه السلام:شيعه ما كسى است كه دست نيازبه سوى مردم دراز نمى كند، گرچه از گرسنگى بميرد.