المحاسن ـ به نقل از ابوبكر حضرمى ـ:برادرم علقمه به امام باقر عليه السلامگفت: ابوبكر مى گويد: براى على عليه السلام با مردم بايد جنگيد. امام باقر عليه السلام به من فرمود: «اگر بشنوى كه كسى على عليه السلامرا دشنام مى دهد و تو بتوانى بينى او را قطع كنى، اين كار را مى كنى؟». گفتم: آرى. حضرت فرمود: «اين كار را مكن». سپس فرمود: «من اگر بشنوم كسى به على ناسزا مى گويد، در پناه ستونى از او پنهان مى شوم و چون ناسزاگوييهايش تمام شد، پيش او مى روم و با وى دست مى دهم» ۲.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ناسزاگوىِ به مؤمن همچون كسى است كه در آستانه هلاكت باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ناسزاگفتن به مؤمن فسق است و جنگيدن با او كفر و خوردن گوشت او (غيبت كردن از وى) معصيت خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به شيطان ناسزا مگوييد، بلكه از شرّ آن به خدا پناه بريد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به مردم ناسزا مگوييد كه با اين كار در ميان آنها دشمن پيدا مى كنيد.

امام على عليه السلامـ به قنبر، كه خواست به كسى كه بدو ناسزا گفته بود ناسزا گويد ـفرمود: آرام باش قنبر! دشنامگوىِ خود را خوار و سرشكسته بگذار، تا خداى رحمان را خشنود و شيطان را ناخشنود كرده و دشمنت را كيفر داده باشى. قسم به خدايى كه دانه را شكافت و خلايق را بيافريد، مؤمن، پروردگار خود را با چيزى همانند بردبارى و گذشت خشنود نكرد و شيطان را با حربه اى چون خاموشى به خشم نياورد و احمق به چيزى مانند سكوت در مقابل او مجازات نشد.

امام كاظم عليه السلامـ آن گاه كه دو مرد را ديد كه به يكديگر ناسزا مى گويند ـفرمود: آغاز كننده ستمكارتر است و گناه او و گناه طرف مقابلش به گردن اوست، تا زمانى كه ستمديده زياده روى نكند.

امام كاظم عليه السلام:هيچ گاه دو نفر به يكديگر ناسزا نگويند مگر اين كه آن يك كه برتر است به مرتبه آن كه فروتر است سقوط كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از بزرگترين گناهان اين است كه آدمى پدر و مادر خود را دشنام دهد. عرض شد: چگونه كسى پدر و مادر خود را دشنام مى دهد؟ فرمود: كس ديگرى را دشنام مى دهد و او متقابلاً به پدر و مادر وى ناسزا مى گويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لعنت خدا بر. كسى كه پدر و مادرش را دشنام دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به بادها ناسزا مگوييد كه آنها [از جانب خداوند] مأمورند، و كوهها و ساعتها و لحظات و روزها و شبها را ناسزا نگوييد كه گنهكار مى شويد و به خودتان بر مى گردد.

پيامبـر خـدا صلى الله عليه و آله:زشت گويى (زشت كردارى)هرگز در چيزى نباشد مگر اين كه آن را عيبناك گرداند و شرم و حيا هرگز در چيزى نباشد مگر اين كه آن را آرايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند بهشت را بر هر فحّاش بدزبان بى شرمى كه باكى ندارد چه گويد و چه شنود، حرام كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يكى از بدترين بندگان خدا كسى است كه، به سبب بد زبانى و دشنام گوييش، همنشينى با او ناخوشايند باشد.

امام على عليه السلام:انسان بزرگوار، هرگز دشنام ندهد.

امام باقر عليه السلام:خداوند شخص ناسزاگوى بد دهن را دشمن دارد.

امام باقر عليه السلام:بهترين چيزى را كه دوست داريد به شما گفته شود، به مردم بگوييد؛ زيرا خداوند از شخص لعنتگر دشنام ده بدگوى مؤمنان و ناسزاگوى بد دهن و گداى سمج نفرت دارد.

امام باقر عليه السلام:حربه فرومايگان، زشتگويى است.

امام صادق عليه السلام:دشنامگويى و بدزبانى و دريدگى، از [نشانه هاى] نفاق است.

امام صادق عليه السلام:هر كس كه مردم از زبانش بترسند، در آتش باشد.