پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمين، زمين خداست و بندگان، بندگان خدايند؛ هر كه زمينِ مواتى را احيا كند، آن زمين از آن اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بندگان، بنده خدايند و سرزمينها از آن خداست؛ پس هر كس چيزى از اراضى موات را احيا كند، متعلّق به خود اوست و براى نهال غاصب حقّى نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اراضى موات، از آن خدا و پيامبر اوست؛ پس، هر كه زمين مرده اى را زنده كند آن زمين متعلّق به اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه زمين بى صاحبى را آباد كند، نسبت به آن اولويّت دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه به چيزى برسد كه مسلمانى پيش از او به آن نرسيده، آن چيز از آنِ اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمينى كه پيرامونش ديوار كشيده و در آن كار كرده ايد، از آن شماست. اما آنچه را كه ديوار نكرده ايد مال خدا و پيامبرش مى باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ گياهى نمى رويد مگر اين كه فرشته اى گماشته بر آن، از آن حراست مى كند تا آن را درو كند. پس، هر كس آن گياه را لگدكوب كند آن فرشته او را لعنت مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! برو و از قول خدا، نه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، بگو: لعنت خدا بر كسى كه درخت سدر را قطع كند.

امام صادق عليه السلام:هر كس سراغ زمين ويرانه و بايرى برود و از آن بهره بردارى كند و نهرهايش را جارى سازد و آبادش نمايد، بايد زكات آن را بپردازد. و اگر آن زمين پيشتر صاحب داشته، ولى آن را رها كرده و رفته و در نتيجه، تبديل به ويرانه شده است، سپس بيايد و آن زمين را مطالبه كند، زمين از آنِ خدا و كسى است كه آن را آباد كرده است.