المستدرك على الصحيحينـ به نقل از طلحة بن عبيد اللّه ـ: از پيامبر خدا، در باره معناى «سبحان اللّه» پرسيدم. فرمود: «يعنى وارسته دانستن خداوند از هر عيب [و بدى]».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به سؤال طلحة بن عبيد اللّه از معناى سبحان اللّه ـفرمود: آن، منزّه دانستن خداوند است از هر ناشايست.

امام على عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از معناى سبحان اللّه ـفرمود: آن بزرگداشت مقام بلند خداوند عزّ و جلّ و منزّه كردن اوست از هر آنچه مشركان درباره اش مى گويند. هرگاه بنده اين جمله را بگويد، هر فرشته اى بر او درود فرستد.

امام صادق عليه السلامـ آن گاه كه درباره اين سخن خداوند عزّ و جلّ: «سبحان اللّه» سؤال شد ـفرمود: به معناى پاك و منزّه دانستن اوست.