سنن الترمذىـ به نقل از ابن عمر ـ: كمتر پيش مى آمد كه پيامبر خدا از مجلسى برخيزد و براى يارانش چنين دعا نكند: «بار خدايا! چنان ترسى از خود، قسمت ما كن كه مانع ما از نافرمانى كردن تو شود، و [نيز] چنان طاعتى از خود كه با آن، ما را به بهشتت رسانى، و چنان يقينى كه با آن، [تحمّل]مصيبت هاى دنيا را بر ما آسان گردانى، و ما را تا زمانى كه زنده مى دارى، از شنوايى و بينايى و نيرويمان برخوردار بدار و آنها را وارث ما گردان (تا آخر عمر، برايمان باقى بدار)، و انتقام ما را از كسى كه به ما ستم كرده است، بستان، و بر ضدّ كسى كه با ما دشمنى مى كند، يارى مان رسان، و مصيبت ما را در دينمان قرار مده، و دنيا را بزرگ ترين خواست ما و نهايتِ شناخت ما مگردان، و كسى را كه به ما رحم نمى كند، بر ما مسلّط مساز».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! دنيا، زندان مؤمن و بهشت كافر است و هيچ مؤمنى در دنيا نيست، مگر آن كه اندوهگين است، و چگونه مؤمن، اندوهگين نباشد، حالْ آن كه خداوند عز و جلاو را بيمِ در آمدن به دوزخ داده و نويدِ بيرون شدن از آن را به او نداده است؟! بى گمان، او پيشامدها و مصيبت ها و امورى خواهد ديد كه او را به خشم مى آورد، و ستم ها خواهد چشيد، بى آن كه انتقامش گرفته شود و [از اين ره گذر،]پاداشى از خداى متعال مى جويد. پس او هماره اندوهگين است، تا آن گاه كه از دنيا جدا شود و چون از دنيا رفت، به آسايش و كرامت [الهى]مى رسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه از دنيا دل بر كنَد، مصيبت ها بر او آسان مى شوند.

امام صادق عليه السلام:هر گاه مصيبتى به تو رسيد، مصيبت [رحلت] پيامبر خدا را به ياد بياور؛ زيرا مردم هرگز مصيبتى چون مصيبت [رحلت]پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به خود نديده اند و هيچ گاه هم، چنان مصيبتى نخواهند ديد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «آيا براى تو سينه ات را نگشاده ايم.» ـ: هرگز يك سختى بر دو آسانى چيره نمى گردد: «[بدان كه] با دشوارى، آسانى اى است. آرى، با دشوارى، آسانى [ديگر]ى است» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «آيا براى تو سينه ات را نگشاده ايم.» ـ: اگر دشوارى در لانه اى باشد، آسانى نزد او مى رود تا بيرونش آورَد. «آرى! به همراه سختى، آسانى است» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پر تنگناترين كار، نزديك ترين كار به گشايش است.

الأمالى، طوسىـ به نقل از عايشه ـ: هنگامى كه ابراهيم (پسر پيامبر خدا) درگذشت، پيامبر صلى الله عليه و آله چندان گريست كه اشك هايش بر محاسنش جارى گشت. عرض شد: اى پيامبر خدا! شما از گريستن نهى مى كنيد و خود مى گرييد؟! فرمود: «اين، گريه نيست؛ بلكه رحم است، و هر كه رحم نكند، به او رحم نمى شود».

سنن النسائىـ به نقل از ابو هُريره ـ: يكى از افراد خاندان پيامبر خدا در گذشت. زن ها جمع شده بودند و بر او مى گريستند، كه عمر برخاست و آنان را از گريستن نهى كرد و شروع به متفرّق كردن آنها نمود. پيامبر خدا فرمود: «اى عمر! رهايشان كن؛ چرا كه چشم، اشكبار است و دل، مصيبت ديده و داغشان تازه است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پوشيده داشتن مصيبت ها و بيمارى ها و صدقه، از گنج هاى نيكى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه سوگوارى را تسليت دهد، اجرى همانند اجر او دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه برادر مؤمن خود را در سوگى تسلّا دهد، خداوند در روز قيامت، تن پوشى سبز رنگ و شادى آور، بر او مى پوشاند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه بلازدگانى را ديديد، خدا را شكر كنيد؛ اما نه چنان كه آنها بشنوند؛ زيرا ناراحت مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بلا براى ستمگر، [وسيله] ادب، و براى مؤمن، آزمون، و براى پيامبران، درجه، و براى اوليا كرامت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، بنده مؤمن خود را با بلا (گرفتارى)، تغذيه مى كند، همچنان كه مادر، فرزند خود را با شير.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده اى نزد خدا گرامى نشد، مگر آن كه بلاى (گرفتارىِ) او فزونى يافت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوندْ خير مردمى را بخواهد، آنان را گرفتار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر سه چيز در آدميزاد نبود، هيچ چيزى سرِ او را فرو نمى آورد: بيمارى، تهى دستى و مرگ. اينها همه در انسان هست و با اين حال، انسان، همچنان گستاخ است!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر آدمى، جز خود او جنايت نمى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گرفتارى ها و بيمارى ها و اندوه هاى دنيا، كيفرند.