امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: و مرا از زياده روى باز دار و روزى ام را از تلف شدن نگاه دار و دارايى ام را با بركت دادن به آن افزون گردان و راه مصرف آن را در كارهاى خير به من بنمايان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در پاسخ به سؤال از تفسير آيه پيش گفته ـ: هر كه به ناحق (بيجا) عطا كند اسراف كرده است و هر كه بحق (بجا) خرج نكند، سختگيرى و خسّت ورزيده است.

امام على عليه السلام:نبخشيدن صرفه جو، بهتر از بخشيدن اسرافكار است و امساك كسى كه مال خود را حفظ مى كند، نيكوتر از بخشش كسى است كه مالش را بر باد مى دهد.

الكافى به نقل از عبد الملك بن عمرو الأحول:امام صادق عليه السلام اين آيه را تلاوت كرد: «و آنان كه چون انفاق مى كنند زياده روى نمى كنند و بخل هم نمى ورزند و ميان اين دو، حدّ وسط را نگه مى دارند» و سپس مشتى سنگريزه برداشت و آن را در مشتش نگه داشت و فرمود: اين همان سختگيرى و خسّتى است كه خداوند عزّ و جلّ در كتاب خود فرموده است. آنگاه مشتى ديگر برداشت و همه آنها را ريخت و فرمود: اين اسراف است. سپس مشتى ديگر برداشت و قسمتى از آن را ريخت و مقدارى را نگه داشت و فرمود: اين حدّ وسط است.