پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره اين سخن خداوند: «و برخى از ايشان، ميانه رو هستند و برخى از ايشان، به اذن خدا، در كارهاى نيك پيشتازند» ـ: پيشتاز، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. ميانه رو، حسابرسىِ اندكى مى شود و ستم كننده به خويش، يك روز ـ كه اندازه اش پنجاه هزار سال است ـ نگه داشته مى شود، چندان كه اندوه وجودش را فرا مى گيرد. سپس خداوند به او رحم مى آورد و وارد بهشتش مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[منظومه به هم پيوسته] ايمان، عبارت است از سيصد و سى و سه بخش [و شريعه]. هر كه يكى از آنها را درست و كامل انجام دهد [و از يكى از آن شريعه ها وارد آبگاه ايمان گردد، بهره مند شده]، وارد بهشت مى گردد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بالاترين مرتبه ايمان، يك درجه است كه هر كس به آن درجه برسد، برنده و پيروز شده است، و آن اين است كه باطن او به آن حدّ از پاكى برسد كه هر گاه آشكار شود، باكى نداشته باشد و هر گاه پوشيده بمانَد، از عاقبت آن [يا از كيفر خدا بر آن]بيم نداشته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دادن و ندادنش و مهر و كينش، براى خدا باشد و براى [اطاعت از]خدا ازدواج كند، ايمانش را به كمال رسانده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به مُعاذ كه از ايشان درباره برترين ايمان پرسيد ـ: برترين [درجه]ايمان، اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى، و زبانت را در ياد خدا به كار اندازى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه خصلت است كه هر كس داشته باشد، خصلت هاى ايمان را كامل دارد: هر گاه خشنود مى شود، خشنودى اش او را به ناحق نكشاند؛ و هر گاه خشمگين مى شود، خشمش او را از حق برون نَبَرد؛ و هر گاه قدرت مى يابد، به آنچه از او نيست، دست دراز نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس وجود داشته باشند، ايمانش كامل است: در راه خدا از نكوهش هيچ نكوهشگرى نهراسد، در هيچ كار خود ريا نكند، و هر گاه دو امر برايش پيش آيد كه يكى دنيايى و ديگرى آخرتى بود، كار آخرت را بر كار دنيا برگزيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما مؤمن نباشد، مگر آن كه آنچه را براى خود دوست دارد، براى برادرش نيز دوست بدارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره اين سخن خداوند: «و برخى از ايشان، ميانه رو هستند و برخى از ايشان، به اذن خدا، در كارهاى نيك پيشتازند» ـ: پيشتاز، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. ميانه رو، حسابرسىِ اندكى مى شود و ستم كننده به خويش، يك روز ـ كه اندازه اش پنجاه هزار سال است ـ نگه داشته مى شود، چندان كه اندوه وجودش را فرا مى گيرد. سپس خداوند به او رحم مى آورد و وارد بهشتش مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمنان در دنيا سه دسته اند: «كسانى كه به خدا و پيامبر او ايمان آوردند، سپس ترديد نكردند و با مال و جان خود، در راه خدا جهاد كردند» ؛ و كسى كه مردم او را بر مال و جان خود امين مى دانند؛ سپس كسى كه هر گاه با طمعى روبه رو شود، براى خداوند عز و جل آن را ترك گويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، گفتار و كردار است، و افزايش و كاهش مى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[منظومه به هم پيوسته] ايمان، عبارت است از سيصد و سى و سه بخش [و شريعه]. هر كه يكى از آنها را درست و كامل انجام دهد [و از يكى از آن شريعه ها وارد آبگاه ايمان گردد، بهره مند شده]، وارد بهشت مى گردد. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اسلام، پلّه اوّل است. ايمان، يك پلّه بالاتر از آن است. تقوا، يك پلّه بالاتر از ايمان است و يقين، يك پلّه بالاتر از تقواست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بالاترين مرتبه ايمان، يك درجه است كه هر كس به آن درجه برسد، برنده و پيروز شده است، و آن اين است كه باطن او به آن حدّ از پاكى برسد كه هر گاه آشكار شود، باكى نداشته باشد و هر گاه پوشيده بمانَد، از عاقبت آن [يا از كيفر خدا بر آن] بيم نداشته باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترين درجه ايمان، اين است كه بدانى خداوند همه جا با توست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، مؤمن نباشد و ايمانش كامل نمى گردد، مگر آن كه سه خصلت در او باشد: فرا گرفتن دانش، شكيبايى در گرفتارى ها، و مدارا در امر معاش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد خداوند را با ايمان كامل و اسلامِ نيكو ديدار كند، بايد حجّت خدا، صاحب زمان قائم منتظر مهدى م ح م د بن الحسن را دوست بدارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دادن و ندادنش و مهر و كينش، براى خدا باشد و براى [اطاعت از]خدا ازدواج كند، ايمانش را به كمال رسانده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين دستگيره ايمان، دوست داشتن براى خدا و دشمن داشتن براى خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به مُعاذ كه از ايشان درباره برترين ايمان پرسيد ـ: برترين [درجه]ايمان، اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى، و زبانت را در ياد خدا به كار اندازى.