حدیث دربارهآنچه مؤمنان را بر يكديگر برترى مى بخشد

عنه صلى الله عليه و آله:المُؤمِنونَ فِي الدُّنيا عَلى ثَلاثَةِ أجزاءٍ: «الَّذِينَ ءَامَنُواْ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُواْ وَ جَـهَدُواْ بِأَمْوَ لِهِمْ وَ أَنفُسِهِمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ» ۱، وَالَّذي يَأمَنُهُ النّاسُ عَلى أموالِهِم وأنفُسِهِم، ثُمَّ الَّذي إذا أشرَفَ عَلى طَمَعٍ تَرَكَهُ للّهِِ عز و جل. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمنان در دنيا سه دسته اند: «كسانى كه به خدا و پيامبر او ايمان آوردند، سپس ترديد نكردند و با مال و جان خود، در راه خدا جهاد كردند» ؛ و كسى كه مردم او را بر مال و جان خود امين مى دانند؛ سپس كسى كه هر گاه با طمعى روبه رو شود، براى خداوند عز و جل آن را ترك گويد.

۱.الحجرات: 15.

۲.مسند ابن حنبل: ج 4 ص 18 ح 11050 عن أبي سعيد الخدري.

کلیدواژه‌ها ایمان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی مراتب ایمان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره اين سخن خداوند: «و برخى از ايشان، ميانه رو هستند و برخى از ايشان، به اذن خدا، در كارهاى نيك پيشتازند» ـ: پيشتاز، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. ميانه رو، حسابرسىِ اندكى مى شود و ستم كننده به خويش، يك روز ـ كه اندازه اش پنجاه هزار سال است ـ نگه داشته مى شود، چندان كه اندوه وجودش را فرا مى گيرد. سپس خداوند به او رحم مى آورد و وارد بهشتش مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، گفتار و كردار است، و افزايش و كاهش مى يابد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[منظومه به هم پيوسته] ايمان، عبارت است از سيصد و سى و سه بخش [و شريعه]. هر كه يكى از آنها را درست و كامل انجام دهد [و از يكى از آن شريعه ها وارد آبگاه ايمان گردد، بهره مند شده]، وارد بهشت مى گردد. زيرا ايمان، منظومه به هم پيوسته اى است كه التزام درست و كامل به هر بخشى منجر به التزام به ساير بخش ها مى گردد. به عبارت ديگر، ورود صحيح و درست از هر شريعه اى از نهر ايمان، انسان را وارد مجموعه جارى زلال ايمان مى كند. ابن فارس، درباره معناى ريشه اى «وفى» مى گويد: «كلمة تدلّ على إكمال واتمام» (معجم مقاييس اللغة: ج 6 ص 129). همچنين، در بيان معناى شرع، آورده است؛ «الشريعة: مورد الشاربة الماء؛ واشتقّ من ذلك الشرعة فى الدين والشريعة»؛ يعنى: شريعه عبارت است از ورودى به آبگاه (رود يا چشمه) و شريعت دين نيز به از همين واژه گرفته شده است (معجم مقاييس اللغة: ج 3 ص262).