امام على عليه السلام:هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله براى هجرت به مدينه بيرون رفت، به من دستور داد بعد از ايشان بمانم تا سپرده هايى را كه مردم نزد ايشان داشتند برگردانم. آن حضرت را به نام «امين» مى خواندند. من سه روز در مكّه ماندم و پيوسته خود را به مردم نشان مى دادم، حتّى يك روز از انظار غايب نشدم. پس از سه روز، مكّه را ترك كردم و راهى را كه رسول خدا صلى الله عليه و آله رفته بود دنبال كردم تا اينكه بر بنى عمرو بن عوف وارد شدم و رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه رسيده بود. من به خانه كلثوم بن هِدم رفتم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن جا منزل گزيده بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! مهاجرت كنيد و به اسلام چنگ در زنيد؛ زيرا تا زمانى كه جهاد باشد هجرت قطع نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تا زمانى كه با كفّار جنگيده مى شود، هجرت هرگز قطع نمى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تا زمانى كه جنگ با دشمن وجود دارد، هجرت قطع نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هجرت دو گونه است: يك هجرت، دورى كردن از گناهان است و ديگرى آن است كه به سوى خداى متعال و رسول او هجرت كنى و تا زمانى كه توبه پذيرفته مى شود هجرت قطع نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ آنگاه كه اصحاب درباره اينكه آيا هجرت قطع شده يا قطع نشده است اختلاف نظر پيدا كردند و در اين باره از ايشان پرسيدند ـفرمود: تا زمانى كه با كفّار جنگ مى شود هجرت قطع نمى شود.

امام على عليه السلام:هجرت همچنان به قوّت اوّليه خود باقى است. خداوند را نيازى به مردم روى زمين نيست، چه به آنان كه ايمان خويش را پنهان دارند و چه به آنان كه آشكارش سازند. نام هجرت بر كسى نهاده نمى شود، مگر به شناخت حجّت خدا در زمين. پس كسى كه آن حجّت را بشناسد و بدان اقرار كند، مهاجر است و كسى كه حجّت به او برسد و گوشش آن را بشنود و دلش پذيرايش گردد، مستضعف خوانده نمى شود.

امام باقر عليه السلام:هر كه داوطلبانه به اسلام در آيد، او مهاجر است.

امام صادق عليه السلام:هر كه مسلمان متولد شود او عرب است و هر كه بعد از آنكه بزرگ شد به اسلام در آيد، او مهاجر است.

مجمع البيان:محمّد بن حكيم مى گويد: زرارة بن اعين فرزند خود، عبيد را به مدينه فرستاد تا از ابو الحسن موسى بن جعفر عليه السلام و عبد اللّه برايش خبر بياورد، اما پيش از آنكه عبيد برگردد زراره در گذشت. محمّد بن ابى عمير مى گويد: محمّد بن حكيم برايم نقل كرد و گفت: داستان زراره و فرستادن فرزندش عبيد به مدينه را براى حضرت ابو الحسن عليه السلام نقل كردم. ايشان فرمود: اميدوارم زراره از كسانى باشد كه خداوند در حق آنان فرموده است: «و هر كس [به قصد]مهاجرت در راه خدا و پيامبر او از خانه اش به در آيد، سپس مرگش در رسد، پاداش او قطعا بر خداست».