فیلترها
نتایج جستجو برای «عوامل مصیبت ها و بلاها و شرور»: ۲۰ حدیث
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند عز و جل بر امّتى خشم گيرد، ولى بر آنان عذابِ فرو بردن در زمين و مسخ شدن نازل نكند، نرخ هاشان گران مى شود و باران از آنان باز داشته مى شود و بدترينِ آنها بر ايشان رياست مى كند.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:تَكَلَّفوا فِعلَ الخَيرِ وجاهِدوا نُفوسَكُم عَلَيهِ، فَإِنَّ الشَّرَّ مَطبوعٌ عَلَيهِ الإِنسانُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در كار خير، خود را به زحمت اندازيد و خويشتن را بر انجامش به رنج افكنيد؛ چرا كه بدى، با جان آدمى سرشته است.
۱.تنبيه الخواطر: ج 2 ص 120.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:جُمِعَ الشَّرُّ كُلُّهُ في بَيتٍ، وجُعِلَ مِفتاحُهُ شُربَ الخَمرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همه بدى ها در خانه اى گرد آمدند و كليد آن [خانه]، ميخوارى قرار داده شد.
۱.جامع الأخبار: ص 423 ح 1176.
عنه صلى الله عليه و آله:الخَمرُ جِماعُ الإِثمِ، واُمُّ الخَبائِثِ، ومِفتاحُ الشَّرِّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شراب، گرد آورنده گناه ها، مادر پليدى ها و كليد هر شرّى است.
۱.جامع الأخبار: ص 425 ح 1186.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:رَحِمَ اللّهُ مُؤمِنا أمسَكَ لِسانَهُ مِن كُلِّ شَرٍّ، فَإِنَّ ذلِكَ صَدَقَةٌ مِنهُ عَلى نَفسِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا رحمت كند مؤمنى را كه زبانش را از هر بدى، باز بدارد؛ چرا كه آن، صدقه دادن بر خودش است.
۱.تحف العقول: ص 298.
عنه صلى الله عليه و آله:إن كانَ في شَيءٍ شُؤمٌ، فَفِي اللِّسانِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر در چيزى نُحوست (بد يُمنى) باشد، در زبان است.
۱.الكافي: ج 2 ص 116 ح 17.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ لِلشَّيطانِ لَمَّةً ۱ بِابنِ آدَمَ ولِلمَلَكِ لَمَّةً، فَأَمّا لَمَّةُ الشَّيطانِ فَإِيعادٌ بِالشَّرِّ وتَكذيبٌ بِالحَقِّ، وأمّا لَمَّةُ المَلَكِ فَإِيعادٌ بِالخَيرِ وتَصديقٌ بِالحَقِّ، فَمَن وَجَدَ ذلِكَ فَليَعلَم أنَّهُ مِنَ اللّهِ فَليَحمَدِ اللّهَ، ومَن وَجَدَ الاُخرى فَليَتَعَوَّذ بِاللّهِ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيمِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا شيطان القائاتى به فرزند آدم دارد و فرشته نيز القائاتى دارد: القاى شيطان، به بدى وعده دادن و حق را تكذيب نمودن است و القاى فرشته، به نيكى وعده دادن و حق را تصديق كردن. پس هر كس اين را يافت، بايد بداند كه از جانب خداوند است و بدين خاطر بايد خدا را ستايش نمايد، و هر كس آن ديگرى را يافت، بايد از شيطانِ رانده شده به خدا پناه ببرد.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ إبليسَ يَخطُبُ شَياطينَهُ ويَقولُ: عَلَيكُم بِاللَّحمِ وَالمُسكِرِ وَالنِّساءِ، فَإِنّي لا أجِدُ جِماعَ الشَّرِّ إلّا فيها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا ابليس به شيطان هايش خطاب مى كند و مى گويد: در پى گوشت و [مادّه] مست كننده و زنان باشيد؛ چرا كه من مجموعه شر را جز در آنها نمى يابم.
۱.طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله: ص 5.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: أقسَمَ رَبّي أن لا يَشرَبَ عَبدٌ لي فِي الدُّنيا خَمرا إلّا سَقَيتُهُ مِثلَ ما شَرِبَ مِنها مِنَ الحَميمِ يَومَ القِيامَةِ؛ مُعَذَّبا أو مَغفورا لَهُ، ولا يَسقيها عَبدٌ لي صَبِيّا صَغيرا أو مَملوكا إلّا سَقَيتُهُ مِثلَ ما سَقاهُ مِنَ الحَميمِ يَومَ القيامَةِ؛ مُعَذَّبا بَعدُ أو مَغفورا لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پروردگارم سوگند ياد كرده است كه: «بنده من در دنيا شرابى نمىخورد، مگر اين كه به همان اندازه از آبِ جوش جهنّم در قيامت، به او مىنوشانم؛ عذاب شود، يا آمرزيده شود. هر بندهاى از بندگان من كه ساقى شراب باشد، كودك باشد، يا برده، به همان اندازه در قيامت، آب جوش به او مىنوشانم؛ عذاب شود يا آمرزيده شود».
۱.الكافي: ج 6 ص 396 ح 1 عن أبي الربيع الشامي عن الإمام الصادق عليه السلام، الأمالي للصدوق: ص 502 ح 688 عن محمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله وفيه صدره إلى «مغفورا له»، روضة الواعظين: ص 509 وليس فيه ذيله من «ولا يسقيها.».
ثواب الأعمال عن عمّار عن إلامام الصادق عليه السلام، قال: سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ إذا شَرِبَ المُسكِرَ ما حالُهُ؟ قالَ: لا يَقبَلُ اللّهُ صَلاتَهُ أربَعينَ يَوما، ولَيسَ لَهُ تَوبَةٌ فِي الأَربَعينَ، وإن ماتَ فيها دَخَلَ النّارَ. ۱
ثواب الأعمال ـ به نقل از عمّار ـ : از امام صادق عليه السلام در باره حال و روزِ كسى كه ميخوارگى كرده، پرسيده شد.
فرمود: «خداوند تا چهل روز، نمازش را نمىپذيرد و تا چهل روز، توبهاش پذيرفته نمىشود و اگر در آن چهل روز بميرد، وارد جهنّم مىشود».
۱.ثواب الأعمال: ص 292 ح 14، بحار الأنوار: ج 79 ص 140 ح 49.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا غَضِبَ اللّهُ عَلى اُمَّةٍ ولَم يُنزِل بِهَا العَذابَ، غَلَت أسعارُها، وقَصُرَت أعمارُها، ولَم تَربَح تُجّارُها، ولَم تَزكُ ثِمارُها، ولَم تَغزُر أنهارُها، وحُبِسَ عَنها أمطارُها، وسُلِّط عَلَيها شِرارُها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند بر امّتى خشم گيرد، ولى بر آنها عذاب نازل نكند، نرخ ها گران مى شود و عمرها كوتاه مى گردند و بازرگانان، سود نمى كنند و ميوه ها سالم نمى مانند و رودها پر آب نمى شوند و باران از آنان باز داشته مى شود و بَدانشان بر آنان مسلّط مى گردند.
۱.الكافي: ج 5 ص 317 ح 53 عن الأصبغ بن نباتة عن الإمام عليّ عليه السلام، بحار الأنوار: ج 73 ص 350 ح 46؛ تاريخ دمشق: ج 27 ص 391 ح 5839 عن الأصبغ عن الإمام عليّ عليه السلام نحوه.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند عز و جل بر امّتى خشم گيرد، ولى بر آنان عذابِ فرو بردن در زمين و مسخ شدن نازل نكند، نرخ هاشان گران مى شود و باران از آنان باز داشته مى شود و بدترينِ آنها بر ايشان رياست مى كند.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:تَكَلَّفوا فِعلَ الخَيرِ وجاهِدوا نُفوسَكُم عَلَيهِ، فَإِنَّ الشَّرَّ مَطبوعٌ عَلَيهِ الإِنسانُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در كار خير، خود را به زحمت اندازيد و خويشتن را بر انجامش به رنج افكنيد؛ چرا كه بدى، با جان آدمى سرشته است.
۱.تنبيه الخواطر: ج 2 ص 120.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:جُمِعَ الشَّرُّ كُلُّهُ في بَيتٍ، وجُعِلَ مِفتاحُهُ شُربَ الخَمرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همه بدى ها در خانه اى گرد آمدند و كليد آن [خانه]، ميخوارى قرار داده شد.
۱.جامع الأخبار: ص 423 ح 1176، بحار الأنوار: ج 79 ص 148 ح 58 وراجع المصنّف لعبد الرزّاق: ج 9 ص 238 ح 17068.
عنه صلى الله عليه و آله:الخَمرُ جِماعُ الإِثمِ، واُمُّ الخَبائِثِ، ومِفتاحُ الشَّرِّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شراب، گرد آورنده گناه ها، مادر پليدى ها و كليد هر شرّى است.
۱.جامع الأخبار: ص 425 ح 1186، بحار الأنوار: ج 79 ص 149 ح 58.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:رَحِمَ اللّهُ مُؤمِنا أمسَكَ لِسانَهُ مِن كُلِّ شَرٍّ، فَإِنَّ ذلِكَ صَدَقَةٌ مِنهُ عَلى نَفسِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا رحمت كند مؤمنى را كه زبانش را از هر بدى، باز بدارد؛ چرا كه آن، صدقه دادن بر خودش است.
۱.تحف العقول: ص 298 عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 78 ص 178 ح 54.
عنه صلى الله عليه و آله:إن كانَ في شَيءٍ شُؤمٌ، فَفِي اللِّسانِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر در چيزى نُحوست (بد يُمنى) باشد، در زبان است.
۱.الكافي: ج 2 ص 116 ح 17 عن السكوني عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 68 ص 305 ح 81.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ما بَعَثَ اللّهُ مِن نَبِيٍّ ولَا استَخلَفَ مِن خَليفَةٍ إلّا كانَت لَهُ بِطانَتانِ، بِطانَةٌ تَأمُرُهُ بِالمَعروفِ وتَحُضُّهُ عَلَيهِ، وبِطانَةٌ تَأمُرُهُ بِالشَّرِّ وتَحُضُّهُ عَلَيهِ، فَالمَعصومُ مَن عَصَمَ اللّهُ تَعالى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هيچ پيامبرى را برنينگيخت و هيچ خليفه اى برنگزيد، جز اين كه دو نديم مخصوص داشت: نديمى كه او را به نيكوكارى فرمان مى داد و به آن تشويق مى نمود، و نديمى كه او را به شر، فرمان مى داد و به آن، تحريك مى نمود. معصوم، كسى است كه خداى متعال، او را نگه داشته است.
۱.صحيح البخاري: ج 6 ص 2632 ح 6773 عن أبي سعيد الخدري.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن وُقِيَ شَرَّ ثَلاثٍ فَقَد وُقِيَ الشَّرَّ كُلَّهُ: لَقلَقِهِ وقَبقَبِهِ وذَبذَبِهِ؛ فَلَقلَقُهُ لِسانُهُ، وقَبقَبُهُ بَطنُهُ، وذَبذَبُهُ فَرجُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس از شرّ سه چيزْ محفوظ بماند، از همه شرها در امان مى ماند: آويزه اش، انبانش و جنبانش. آويزه اش زبان اوست، انبانش شكم اوست و جنبانش فَرْج [و شهوت]اوست.
۱.كنز الفوائد: ج 2 ص 10، بحار الأنوار: ج 66 ص 315 ح 7؛ الفردوس: ج 3 ص 632 ح 5978 عن أنس نحوه.
المُوطّأ عن عطاء بن يسار:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ: مَن وَقاهُ اللّهُ شَرَّ اثنَينِ وَلَجَ الجَنَّةَ. فَقالَ رَجُلٌ: يا رَسولَ اللّهِ، لا تُخبِرُنا؟ فَسَكَتَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله.
ثُمَّ عادَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَقالَ مِثلَ مَقالَتِهِ الاُولى. فَقالَ لَهُ الرَّجُلُ: لا تُخبِرُنا يا رَسولَ اللّهِ؟ فَسَكَتَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله.
ثُمَّ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِثلَ ذلِكَ أيضا. فَقالَ الرَّجُلُ: لا تُخبِرُنا يا رَسولَ اللّهِ؟
ثُمَّ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِثلَ ذلِكَ أيضا. ثُمَّ ذَهَبَ الرَّجُلُ يَقولُ مِثلَ مَقالَتِهِ الاُولى فَأَسكَتَهُ رَجُلٌ إلى جَنبِهِ.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:
الموطّأـ به نقل از عطاء بن يسار ـ: همانا پيامبر خدا فرمود: «هر كه خداوند او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود».
مردى گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما را [از آنها] آگاه نمى سازى؟
پيامبر خدا خاموشى گزيد و سپس سخن خويش را تكرار فرمود و همان سخن نخست را فرمود.
آن مرد به ايشان گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟
پيامبر خدا، باز هم سكوت كرد و سپس همان سخن را فرمود.
آن مرد گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟
پيامبر خدا، باز همان سخن را فرمود. آن گاه آن مرد پيوسته همان حرف خود را مى گفت تا اين كه مردى كه در كنارش بود، او را ساكت نمود.
آن گاه پيامبر خدا فرمود: «هر كه خداوندْ او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود: آنچه ميان دو فك است (زبان) و آنچه
۱.الموطّأ: ج 2 ص 987 ح 11.