پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوش خويى، خير دنيا و آخرت را به ارمغان مى آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اسلام، خوش خويى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نيك خويى، نصف دين است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نيك خويى، خير دنيا و آخرت را از آنِ خود كرده است.

بحار الأنوارـ به نقل از جرير بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا به من فرمود: «تو كسى هستى كه خداوند، زيبايت آفريده است. پس اخلاقت را نيز زيبا گردان».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كه اخلاق خويش را نيكو گرداند، خداوند او را به مقام روزه گيرِ شبْ زنده دار مى رساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حُسنِ خُلق، رشته دوستى را استوار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوش رويى، كينه را مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن مؤمنى ايمانش كامل تر است كه اخلاقش نيكوتر باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:معناى حُسن خلق، اين است كه اگر دنيا به انسان رو كرد، خشنود باشد و اگر رو نكرد، خشمگين نشود.

تنبيه الخواطر:مردى از روبه روى پيامبر خدا، نزد ايشان آمد و پرسيد: اى پيامبر خدا! دين چيست؟ فرمود: «خوش خويى». سپس از طرف راست آمد و پرسيد: دين چيست؟ باز فرمود: «خوش خويى». آن گاه، از طرف چپ ايشان آمد و پرسيد: دين چيست؟ باز فرمود: «خوش خويى». سپس از پشت سر ايشان آمد و پرسيد: دين چيست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله به طرف او برگشت و فرمود: «مگر نمى فهمى؟! دين، آن است كه خشم نگيرى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اندرز به ابو ذر ـ: چهار چيز است كه جز مؤمن، كسى به آنها دست نمى يابد: خاموشى، كه گام نخست عبادت است.

امام على عليه السلامـ در توصيف پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: سخنش، بيان (روشنگر) بود و سكوتش، زبان (با معنا).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر تو باد خاموشى بسيار! چرا كه آن، موجب طرد شيطان است و در كار دينَت، ياور تو.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤمن را خاموش ديديد، به او نزديك شويد؛ چرا كه به او حكمت القا مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جان ها (روح ها)، [همچون]سپاهيانى فراهم آمده هستند كه هر كدام كه يكديگر را شناختند، با يكديگر اُلفت مى گيرند و هر يك كه ديگرى را نشناختند، با يكديگر اختلاف خواهند يافت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه خداوند، بنده اى را دوست بدارد، به جبرئيل عليه السلام ندا مى كند: «من فلانى را دوست دارم، پس او را دوست بدار». پس [جبرئيل عليه السلام اين مطلب را] در آسمان، ندا مى كند. سپس محبّت او در [دل]زمينيان فرود مى آيد، و اين است [معناى] سخن خداوند: «آنان كه ايمان آورده اند وكارهاى شايسته كرده اند، به زودى [خداى]رحمان برايشان محبّتى قرار خواهد داد» . هرگاه نيز خداوند با بنده اى دشمنى كند، به جبرئيل عليه السلام ندا مى كند: «من با فلانى دشمنى مى كنم». پس [جبرئيل عليه السلام نيز اين را] در آسمان ندا مى كند. سپس دشمنىِ او، [در دل اهل]زمين فرود مى آيد.

سنن ابن ماجةـ به نقل از ابو ذر ـ: به پيامبر خدا گفتم: [چگونه است كه]انسان كارى را براى خدا مى كند [و چشمى به مردم ندارد]؛ ولى مردم بر اثر آن، او را دوست مى دارند؟ فرمود: «اين، مژدگانىِ دنيايىِ مؤمن است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوش خويى، دوستى را استوار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ديدار خويشان، [مايه] دوستى در خاندان و افزايش دارايى و به تأخير افتادن مرگ است.