ايمان و كار شايسته

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه خداوند، بنده اى را دوست بدارد، به جبرئيل عليه السلام ندا مى كند: «من فلانى را دوست دارم، پس او را دوست بدار». پس [جبرئيل عليه السلام اين مطلب را] در آسمان، ندا مى كند. سپس محبّت او در [دل]زمينيان فرود مى آيد، و اين است [معناى] سخن خداوند: «آنان كه ايمان آورده اند وكارهاى شايسته كرده اند، به زودى [خداى]رحمان برايشان محبّتى قرار خواهد داد» . هرگاه نيز خداوند با بنده اى دشمنى كند، به جبرئيل عليه السلام ندا مى كند: «من با فلانى دشمنى مى كنم». پس [جبرئيل عليه السلام نيز اين را] در آسمان ندا مى كند. سپس دشمنىِ او، [در دل اهل]زمين فرود مى آيد.

سنن ابن ماجةـ به نقل از ابو ذر ـ: به پيامبر خدا گفتم: [چگونه است كه]انسان كارى را براى خدا مى كند [و چشمى به مردم ندارد]؛ ولى مردم بر اثر آن، او را دوست مى دارند؟ فرمود: «اين، مژدگانىِ دنيايىِ مؤمن است».