امام على عليه السلام:من صلح را ـ مادام كه مايه وهن اسلام نباشد ـ كار سازتر از جنگ يافته ام.

امام على عليه السلامـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـنوشت: اگر دشمن تو را به صلح فرا خواند و خشنودى خدا در آن بود آن را ردّ مكن؛ زيرا صلح مايه آسايش سپاهيان تو و راحتى خودت از اندوهها و درد سرهايت و امنيّت سرزمين توست. اما پس از صلح، از دشمن خود سخت برحذر و هشيار باش؛ زيرا گاه دشمن خود را نزديك مى سازد، تا غافلگير كند؛ پس محتاط و دور انديش باش و به دشمن خوش بين مباش.

امام على عليه السلامـ پس از ضربت خوردن به وسيله ابن ملجم، در سفارش به فرزند بزرگوار خود حسن عليه السلام ـفرمود: بدان كه معاويه همچنان كه با من مخالفت كرد با تو نيز مخالفت خواهد كرد. پس اگر با او از در صلح و آشتى درآيى به جدّت تأسّى جسته اى كه با بنى ضمره و بنى اشجع. صلح كرد و اگر بخواهى با دشمنت بجنگى [بدان كه]هرگز آن صلاحيت و وفادارى كه پيروان پدرت داشتند پيروان تو نخواهند داشت.

امام صادق عليه السلام:حسن بن على عليهما السلام پس از آن كه به جانش سوء قصد شد و پيروانش از در ناسازگارى با وى در آمدند، كار را به معاويه وا گذاشت. آنگاه شيعيانش به آن حضرت چنين سلام كردند: «سلام بر تو اى خوار كننده مؤمنان». حضرت فرمود: من خوار كننده مؤمنان نيستم، بلكه عزّت بخش مؤمنانم. وقتى ديدم شما در برابر دشمن قدرتى نداريد، كار را به او وا گذاشتم تا من و شما در ميان آنان باقى بمانيم؛ همچنان كه آن عالِم (خضر) كشتى را سوراخ كرد تا براى صاحبانش باقى بماند، و اينچنين [است حكايت] من و شما تا در ميان آنها باقى بمانيم.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «و خدا را دستاويز سوگندهاى خود قرار مدهيد.» ـفرمود: هرگاه از تو خواسته شد كه ميان دو تن صلح دهى، نگو: سوگند خورده ام كه اين كار را نكنم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا شما را به چيزى با فضيلت تر از نماز و روزه و صدقه (زكات) آگاه نكنم؟ آن چيز اصلاح ميان مردم است؛ زيرا اختلاف و خصومت ميان مردم مُهلك و دين برانداز است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به أبو أيوب ـفرمود: اى ابو ايّوب! آيا تو را به صدقه اى كه خدا و رسول او آن را دوست دارند، آگاه و راهنمايى نكنم؟ [آن صدقه اين است كه]هرگاه مردم با هم بد شدند و از يكديگر دورى كردند، ميان آنها را اصلاح كنى.

امام على عليه السلام:بر اصلاح ميان مؤمنان و پرهيزگاران، مداومت كنيد.

امام على عليه السلام:كوشش در راه ايجاد آشتى ميان عموم مردم (اصلاح و بهبود وضع آنان) از كمال نيك بختى است.

امام على عليه السلام:هركه مخالفان را اصلاح كند، به مقصود خود برسد.

امام صادق عليه السلام:اصلاح ميان مردم، هر گاه با هم دچار خصومت شوند و نزديك كردن آنها به يكديگر، هرگاه از هم دور گردند، صدقه اى است كه خداوند آن را دوست دارد.

امام صادق عليه السلامـ به مفضّل ـفرمود: هرگاه ميان دو نفر از شيعيان ما نزاعى [بر سر مالى] ديدى آن [وجه] را از مال من بپرداز [و ميان آنان اصلاح كن].

امام صادق عليه السلام:آشتى دهنده، دروغگو نيست.

امام صادق عليه السلام:سخن سه گونه است: راست و دروغ و اصلاح ميان مردم ۲. از كسى سخنى درباره ديگرى مى شنوى كه اگر آن سخن به گوش وى برسد، ناراحت مى شود؛ پس تو آن ديگرى را مى بينى، و بر خلاف آنچه شنيده اى، به او مى گويى: از فلانى شنيدم كه در خوبى تو چنين و چنان مى گفت.