امام على عليه السلام:كسى كه به او نيكى شده، وظيفه دارد نيكى كننده را به خوبى پاداش دهد. اگر توان اين كار را نداشت، بايد به خوبى تشكّر كند و اگر زبانش از اين كار هم قاصر بود، وظيفه دارد كه ارزش آن نيكى را بشناسد و خوبى كننده را دوست داشته باشد و چنانچه از اين كار هم كوتاهى كرد، لايق نيكى نيست.

امام على عليه السلام:اگر كسى خاشاكى از بدن تو برداشت [دعايش كن و] بگو: خداوند آنچه را ناخوش مى دارى از تو دور گرداند.

امام زين العابدين عليه السلام:حقّ كسى كه به تو نيكى مى كند اين است كه از او تشكر كنى و نيكيش را به زبان آورى و از وى به خوبى ياد كنى و ميان خود و خداوند عزّ و جلّ برايش خالصانه دعا كنى. اگر چنين كنى بي گمان پنهانى و آشكارا از او تشكر كرده باشى. وانگهى اگر روزى توانستى نيكى او را جبران كنى، جبران كن.

امام باقر عليه السلام:هركه در قبال خوبى اى كه به وى شده همانند آن خوبى كند، آن خوبى را جبران و اگر دو برابر آن خوبى كند، سپاسگزارى كرده است.

الكافىـ به نقل از فضل البقباق ـ: از امام صادق عليه السلام از آيه: «و اما نعمت خداوندگارت را بازگوى» سؤال كردم فرمود: يعنى كسى كه با بخشش و دهش و احسانش به تو، تو را نواخت. سپس فرمود: پس [بايد]دين خود را و عطا و نعمتى را كه خداوند به او عنايت كرده است بازگو كند.

امام زين العابدين عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى در روز قيامت به يكى از بندگان خود مى فرمايد: آيا از فلانى سپاسگزارى كردى؟ عرض مى كند: [نه]، بلكه از تو سپاسگزارى كردم اى پروردگار من. خداوند مى فرمايد: چون از او تشكّر نكرده اى از من هم نيز تشكّر نكرده اى.

امام رضا عليه السلام:هركه در قبال خوبى مردم تشكر نكند، از خداوند عزّ و جلّ هم تشكّر نكرده است.

امام رضا عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ دستور. به سپاسگزارى از خود و از پدر و مادر داد؛ پس كسى كه از پدر و مادر خود سپاسگزارى نكند، از خداوند هم سپاس گزارى نكرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دست خداوند متعال، رحمت را بر فرازِ سرِ كسانى كه خوبيهايشان ناديده گرفته مى شود، مى گستراند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در ميان مردمان، كسى كه منزلتش در نزد خدا از همه برتر و وسيله تقرّبش از همه بيشتر است، نيكوكارى است كه از نيكى او قدردانى نمى شود.

امام على عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله مورد ناسپاسى قرار مى گرفت و از خوبى هايش قدردانى نمى شد. ما اهل بيت نيز احسانهايمان ناديده گرفته مى شود و مورد تشكّر قرار نمى گيريم. مؤمنان نيك نيز ناسپاسى مى شوند و كسى از خوبيهاى آنان قدردانى نمى كند.

امام على عليه السلام:تشكّر نكردنِ ديگران از تو، نبايد تو را به خوبى كردن بى رغبت سازد؛ زيرا كسى كه از آن نيكى، كمترين بهره اى نمى برد (خداوند) از تو قدردانى مى كند و از سپاسگزارى اين [خداى]سپاسگزار، تو به بيش از آن چيزى مى رسى كه فرد ناسپاس فرو گذاشته است. «و خداوند نيكوكاران را دوست دارد».

امام صادق عليه السلام:مؤمن ناسپاسى مى شود؛ و اين از آن روى است كه خوبى او به درگاه خداوند متعال بالا مى رود و در ميان مردم شايع نمى شود، اما كافر، خوبى كردنهايش شهرت مى يابد؛ چون خوبى او براى [چشم]مردم است و در بين مردم شيوع مى يابد و به آسمان (درگاه الهى) بالا نمى رود.

امام صادق عليه السلام:خدا لعنت كند كسانى را كه راه نيكى كردن را مى بندند؛ يعنى كسى كه به وى خوبى مى شود، اما او ناسپاسى مى كند و در نتيجه، نيكوكار را از نيكى كردن به ديگران باز مى دارد.

امام صادق عليه السلام:كسى كه بدرفتارى را زشت نشمارد، در برابر خوبى هم سپاس نگزارد.

امام صادق عليه السلام:كسى كه بدرفتارى [ديگران]را تحمّل كند، از خوبيها هم سپاسگزارى نكند.

امام صادق عليه السلام:كسى كه بدرفتارى او را به خشم نياورد، از خوبى نيز سپاسگزارى نكند.