امام على عليه السلام:بدانيد، اى بندگان خدا كه آرزو، خِرد را مى بَرد، وعده را دروغ جلوه مى دهد، به غفلت مى كشانَد و حسرت به بار مى آورد. پس، آرزو را باور نكنيد؛ زيرا كه آن، فريبنده است و آرزومند گنهكار.

امام على عليه السلام:بدانيد كه آرزو، خِرد را دچار غفلت مى سازد و فراموشىِ [مبدأ و مقصد] مى آورد. پس آرزو را دروغگو دانيد؛ كه آرزو فريبنده است و آرزومند فريب خورده.

امام على عليه السلام:بدانيد كه آرزو، دل را مى كَنَد و وعده را دروغ جلوه مى دهد و غفلتِ بسيار مى آورد و حسرت به بار مى نشانَد. پس، از دنيا دورى كنيد، آن گونه كه از چيزى با شديدترين وجه، دورى مى كنيد.

امام على عليه السلام:در هنگام فريبندگى آمال و آرزوهاست كه خِردهاى نادانان، فريب مى خورند و خِردهاى مردان، آزموده مى شوند.

امام كاظم عليه السلام:هركس سه چيز را بر سه چيزْ چيره گردانَد، گويا به ويران كردن خِرد خويش كمك كرده است: كسى كه روشنايى انديشه اش را با آرزوى درازش تاريك كند؛ و كسى كه تازه هاى حكمت (خِرد يا دانش) خويش را با زياده گويى هايش نابود نمايد؛ و كسى كه نورِ عبرت آموزى اش را با خواهش هاى نفسانى اش خاموش كند، گويا هوسِ خود را در ويران كردن خِردش كمك رسانده است و كسى كه خِردش را ويران كند، دين و دنياى خود را تباه ساخته است.

امام على عليه السلام:آرزوها، ديدگان بصيرت را كور مى كنند.

امام على عليه السلام:سستى (سهل انگارى) ۸ بر چهار شاخه است: فريفته شدن، ۹ آرزو، ترس، ۱۰ و امروز و فردا كردن، و اين، بدان سبب است كه: ترس، از حق، باز مى دارد. امروز و فردا كردن، موجب كوتاهى ورزيدن در عمل مى شود تا آن گاه كه مرگِ او در رسد. و آرزو اگر نبود، انسان، حساب آنچه را در آن است، مى دانست و اگر حساب وضع خود را مى دانست، از هول و هراس، سكته مى كرد. و فَريفته شدن، انسان را از عمل، باز مى دارد.

امام على عليه السلام:آرزو، حجاب اَجَل (مرگ) است.

امام على عليه السلام:آرزو، اَجَل را از ياد [انسان] مى بَرد.

امام على عليه السلام:اجل را ـ كه راست است ـ از ياد برده ايد و آرزو ـ كه دروغ است ـ بر شما چيره گشته است.

امام على عليه السلام:خوارى مردان، از طمع هاست و از ياد رفتن اَجَل ها، از فريبندگى آرزوها.

امام على عليه السلام:زنهار از فريفته شدن به آرزو!. اگر غمِ فردا را به امروزت بيفكنى، بر اندوه و رنج خويش افزوده اى و مجبور مى شوى آنچه براى روزها كفايتت مى كند، در امروزت گرد آورى و اين، خود، باعث غم و غصّه شديد، مشغله بسيار و رنج و زحمت فراوان مى شود، و به خاطر آرزو، عملْ ضعيف مى شود، در صورتى كه اگر دلت را از آرزو تهى سازى، در عمل مى كوشى. آرزوى تو در امروز، از دو جهت به تو زيان مى رساند: [نخست اين كه]به سبب آن، درباره عمل، امروز و فردا مى كنى، و [دوم اين كه]به غم و اندوهت مى افزايى.

امام على عليه السلامـ به مردى كه از ايشان، پندى خواست ـ: از آنان مباش كه بدون عمل، به آخرت اميد بسته اند و به سبب آرزوى دراز، توبه را به تأخير مى افكنند.

امام على عليه السلام:بنده، آرزو را دراز نكرد، مگر آن كه درازىِ آرزو، عمل را از ياد او بُرد.

امام على عليه السلام:اگر فريب آرزوها را بخوريد، هجوم ناگهانى اَجَل، شما را از ميان برخواهد داشت، بدون آن كه عملى كرده باشيد.

امام على عليه السلام:از آرزوها [و توقّعات] دورى كنيد؛ كه آرزوها شكوه نعمت هاى خداوند به شما را از بين مى برند و آنها را در نظرتان كوچك مى نمايند و به ناسپاسى از آنها مى كشانند.

امام على عليه السلام:هركه آرزوهايش بسيار باشد، رضايتش اندك است.

امام على عليه السلام:هر كه دنبال آرزوها و رؤياهايش برود، رنجش بسيار مى شود.

امام على عليه السلام:هر كه آرزوهايش بسيار باشد، رنجش بسيار باشد.

امام على عليه السلام:عمر، در ميان آرزوها و خواهش ها [ى بيهوده]تلف مى شود.