پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:انسانى كه اهل نماز، زكات، حج، عمره و جهاد است، در روز رستاخيز، به اندازه خردش پاداش داده مى شود.

امام على عليه السلام:هر چيزى زكاتى دارد و زكات خردمندى، تحمّل نادان هاست.

مسند ابن حنبلـ به نقل از مُعاذ ـ: مردى از پيامبر خدا بپرسيد: پاداش كدام مجاهدان، بزرگ تر است؟ فرمود: «آنان كه بيشتر خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را ياد كنند». پرسيد: پاداش كدام روزه داران، بزرگ تر است؟ فرمود: «آنان كه بيشتر خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را ياد كنند». به همين سان [آن مرد] از نماز و زكات و حجّ و صدقه (/ زكات) پرسيد و هر بار، پيامبر خدا مى فرمود: «آنان كه بيشتر خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را ياد كنند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: اى على! هر گاه وضو مى گيرى، بگو: «به نام خدا. بار خدايا! از تو درخواست مى كنم وضوى كامل و نماز كامل و خشنودىِ كاملت و آمرزش كاملت را»؛ زيرا اين [ذكر]، زكات وضوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شش چيز است كه هر كس به يكى از آنها عمل كند، آن چيز در روز قيامت از او دفاع مى كند تا آن كه او را وارد بهشت كند. آن چيز [در دفاع از او]مى گويد: «اى پروردگار من! اين شخص در دنيا به من عمل مى كرد». [آن شش چيز، عبارت اند از:] نماز، زكات، حج، روزه، امانتدارى و صله رحم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! پس از من، پيامبرى نيست و پس از شما، امّتى نيست. هان! پروردگارتان را بندگى كنيد و نمازهاى پنجگانه خود را به جا آوريد و ماه رمضان را روزه بگيريد و حجّ خانه خدايتان را بگزاريد و زكات اموالتان را با رضايت خاطر بپردازيد و از زمامدارانتان فرمان بريد تا به بهشت پروردگارتان وارد شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از خداوند، پروردگارتان، پروا داريد و نمازهاى پنجگانه تان را به جا آوريد و ماه رمضان را روزه بگيريد و زكات اموالتان را بپردازيد و از فرمان روايتان فرمان بريد تا به بهشت پروردگارتان وارد شويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج چيز است كه هر كس آنها را با ايمان به جا آورد، به بهشت مى رود: كسى كه نمازهاى پنجگانه را با وضو و ركوع و سجود و در اوقاتشان، به جا آورد و ماه رمضان را روزه بگيرد و در صورت استطاعت، حجّ خانه خدا بگزارد و با رضايت خاطر، زكات بپردازد و امانت را به صاحبش بازگرداند.

صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: عربى باديه نشين نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: مرا به عملى راه نمايى كن كه وقتى آن را به جا آوردم، به بهشت روم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خدا را مى پرستى و چيزى را شريكش نمى گردانى و نماز واجب را مى خوانى و زكات واجب را مى پردازى و رمضان را روزه مى گيرى». باديه نشين گفت: سوگند به آن كه جانم در دست اوست، بيش از اينها كارى نمى كنم. و چون باز مى گشت، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كه دوست دارد مردى از اهل بهشت را ببيند، به اين مرد بنگرد».

مسند ابن حنبلـ به نقل از مغيرة بن عبد اللّه، از پدرش ـ: گفتم: اى پيامبر خدا! به من از عملى بگو ـ يا خبر ده ـ كه به بهشت، نزديكم سازد و از آتش، دورم گرداند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا به آن، عمل مى كنى؟». گفتم: آرى. فرمود: «پس، گوش كن: خدا را مى پرستى و هيچ چيز را شريك او نمى گردانى، نماز را بر پا مى دارى، زكات مى پردازى، رمضان را روزه مى گيرى، حجّ خانه خدا را به جا مى آورى، با مردم، چنان رفتار مى كنى كه دوست دارى با تو رفتار شود و با مردم، چنان نمى كنى كه دوست ندارى با تو شود. حال، زمام ـ يا مهار ـ ناقه را رها كن [و بگذار شترم برود]».

سنن الترمذىـ به نقل از معاذ بن جبل ـ: در سفرى با پيامبر صلى الله عليه و آله بودم. روزى به ايشان نزديك شدم و در كنار هم حركت مى كرديم. من گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از عملى خبر ده كه مرا به بهشت بَرَد و از آتش، دورم گردانَد. فرمود: «در باره مطلب بزرگى پرسيدى و اين، براى كسى كه خدا آن را بر او آسان گرداند، آسان خواهد بود: خدا را مى پرستى و چيزى را شريكش قرار نمى دهى، نماز را بر پا مى دارى، زكات مى پردازى، رمضان را روزه مى گيرى و حجّ خانه خدا را به جا مى آورى».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن عبّاس ـ: ضَمام بن ثعلبه از قبيله بنى سعد بن بكر، زمانى كه اسلام آورد، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره فريضه هاى اسلام چون نماز و جز آن، پرسيد. ايشان نمازهاى پنجگانه را برايش بر شمرد و بر آنها چيزى نيفزود. سپس از زكات نام برد و سپس از روزه رمضان و سپس از حجّ خانه خدا. آن گاه چيزهايى را كه خداوند بر او حرام ساخته است، به آگاهى اش رساند. سخنان ايشان كه تمام شد، ضَمام گفت: گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يكتا نيست و گواهى مى دهم كه تو فرستاده خدا هستى. آنچه را به من فرمودى، انجام خواهم داد، نه بيشتر و نه كمتر. و رفت. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اگر دو گيسدار (ضَمام) راست بگويد، وارد بهشت مى شود».

صحيح مسلمـ به نقل از ابو ايّوب ـ: مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: مرا به عملى راه نمايى فرما كه آن را به جا آورم و مرا به بهشت، نزديك و از دوزخ، دور گرداند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خدا را مى پرستى و چيزى را شريك او نمى گردانى، نماز را برپا مى دارى، زكات مى پردازى و صله رحم به جا مى آورى». چون آن مرد رفت، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «اگر آنچه را كه به او دستور داده شد، به جا آورَد، به بهشت مى رود».

سنن النسائىـ به نقل از ابو ايّوب انصارى ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس خدا را بپرستد و چيزى را شريك او قرار ندهد و نماز را به جا آورد و زكات بپردازد و از گناهان بزرگ دورى كند، بهشتى خواهد بود». از ايشان در باره گناهان بزرگ پرسيدند. فرمود: «شرك آوردن به خدا، كشتن انسان مسلمان و گريختن از جهاد».

امام باقر عليه السلام:آيا خشنود نيستيد كه نماز بخوانيد و زكات بدهيد و زبان هايتان را نگه داريد و [در عوض،] به بهشت برويد؟

امام باقر عليه السلام:ده چيز است كه هر كس با آنها خداى عز و جل را ديدار كند، به بهشت مى رود: گواهى دادن به اين كه معبودى جز خداى يكتا نيست و اين كه محمّد، فرستاده خداست، و اقرار كردن به آنچه او از نزد خداى عز و جل آورده است، و به جا آوردن نماز، و پرداخت زكات، و گرفتن روزه ماه رمضان، و حجّ خانه خدا، و دوستى با دوستان خدا، و بيزارى از دشمنان خدا، و دورى كردن از هر مستى آورى.

كتاب من لايحضره الفقيه:سليمان بن خالد به امام صادق عليه السلام گفت: فدايت شوم! فرايضى كه خداوند عز و جل بر عهده بندگان نهاده است، چيستند؟ فرمود: «گواهى دادن به اين كه معبودى جز خداى يكتا نيست و محمّد، پيامبر خداست، و به جا آوردن نمازهاى پنجگانه و دادن زكات و حجّ خانه خدا و روزه ماه رمضان و ولايت. پس، هر كس اين فرايض را به جا آورد و راه راست و درست را در پيش گيرد و از هر منكَرى دورى كند، به بهشت مى رود».

المعجم الأوسطـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به كسانى از امّتش كه پيرامون او بودند، فرمود: «[نگهدارى از]شش چيز را براى من متعهّد شويد، من بهشت را برايتان متعهّد مى شوم». من گفتم: آنها چيستند، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «نماز، زكات، امانت، دامن، شكم و زبان».