پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ماه رمضان، ماه خداست و آن، ماهى است كه خداوند در آن، حسنات را مى افزايد و گناهان را پاك مى كند و آن، ماه بركت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رجب، ماه خدا، را «أصَبّ (پر ريزش تر)» ناميده اند؛ چرا كه در اين ماه، بر امّتم [از سوى پروردگار]، رحمت فراوان، فرو مى ريزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ماه شعبان را شعبان مى گويند؛ چون روزى هاى مردم تا رمضان، در آن تقسيم مى شود و اين ماه، ماه عمل است. در اين ماه، كار نيك، هفتاد برابر مى گردد، سيّئه (بدى) ريخته مى شود، گناه، آمرزيده مى گردد و حسنه، پذيرفته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جمعه، كفّاره خطاهاى بين جمعه تا جمعه قبلش و سه روز افزون بر آن است؛ چرا كه خداوند عز و جل فرموده است: «هر كس حسنه اى (كار نيكى) آوَرَد، ده برابر پاداش دارد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! امّتم را در صبح زودشان، بركت بخش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رجب، ماه خدا، را «أصَبّ (پر ريزش تر)» ناميده اند؛ چرا كه در اين ماه، بر امّتم [از سوى پروردگار]، رحمت فراوان، فرو مى ريزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ماه رجب، ماه برگزيده خدا از ميان ماه هاست و آن، ماه خداست. هر كس ماه رجب را بزرگ بدارد، فرمان خدا را بزرگ داشته است و هر كه فرمان خدا را بزرگ بدارد، [خدا] او را وارد بهشت هاى پُرنعمت مى كند و رضايت بزرگ ترِ خويش را براى او حتمى مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رجب، ماه اَصَمّ خدا ۲ و درخشان است؛ ماهى كه خداوند، آن را براى خود، واجب ساخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رجب، ماه بزرگى است.

النوادر، راوندىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: ماه رجب كه فرا رسيد، پيامبر خدا، مسلمانان را دور خود جمع كرد و ميان آنان به سخنرانى پرداخت، خدا را حمد و ثنا گفت و از پيامبران پيشين، ياد كرد و بر آنان، درود فرستاد. سپس فرمود: «اى مسلمانان! ماه بزرگ و مباركى بر شما سايه افكنده است و آن، ماهى سرشار از رحمت است. در اين ماه، رحمت بر كسى فرو مى ريزد كه او را بندگى كند، نه بر بنده مشرك، و نه بر كسى كه در اسلام، بدعت گذار است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، در آسمان هفتم، فرشته اى گماشته است كه به آن، «داعى» مى گويند و چون ماه رجب فرا رسد، آن فرشته، هر شبِ آن ماه را تا صبح، ندا مى دهد: «خوشا بر ذاكران، خوشا بر طاعت كنندگان!». خداوند متعال نيز مى فرمايد: «من، همنشين كسى هستم كه با من، همنشين باشد و مطيع كسى هستم كه اطاعتم كند و آمرزنده كسى هستم كه از من، آمرزش بخواهد. ماه، ماه من است و بنده، بنده من و رحمت، رحمت من. هر كه مرا در اين ماه بخوانَد، پاسخش مى گويم و هر كه از من [چيزى]بخواهد، عطايش مى كنم و هر كه از من هدايت جويد، راه نمايش باشم. اين ماه را رشته اى بين خودم و بندگانم قرار داده ام. هر كس به اين رشته (ريسمان) چنگ زند، به من مى رسد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رجب، ماه بزرگى است. حسنات، در آن [، به گونه اى]افزوده مى شوند كه در غير آن، چنان افزوده نمى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ماه شعبان را شعبان مى گويند؛ چون روزى هاى مردم تا رمضان، در آن تقسيم مى شود و اين ماه، ماه عمل است. در اين ماه، كار نيك، هفتاد برابر مى گردد، سيّئه (بدى) ريخته مى شود، گناه، آمرزيده مى گردد و حسنه، پذيرفته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ماه شعبان را شعبان ناميده اند؛ چون در اين ماه، خيرِ فراوانى براى روزه دارِ در آن، منشعب مى شود، تا آن كه وارد بهشت شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شعبان را شعبان ناميده اند؛ چون در اين ماه، خيرِ فراوانى براى رمضان، منشعب مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار شب است كه شب هايش همانند روزهايش و روزهايش همانند شب هايش است؛ [يعنى]خداوند در آنها، خواسته ها را برمى آورَد، افراد را آزاد مى كند و پاداش فراوان مى دهد: شب قدر و روز آن، شب عرفه و روز آن، شبِ نيمه شعبان و روز آن، و شبِ جمعه و روز آن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس صبح زود در پىِ دانش برود، فرشتگان بر او سايه مى افكنند و در زندگى اش بركت مى يابد و از روزى اش كاسته نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:صبحگاهان، در پىِ دانش برويد؛ چرا كه رفتن در آغاز روز، [مايه]بركت و پيروزى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:صبح خيزى، داراى بركت است. آن، در همه نعمت ها، مايه افزايش است، بويژه در روزى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در پىِ روزى و نيازها، صبح خيز باشيد؛ چرا كه حركت نمودن در آغاز روز، [مايه] بركت و پيروزى است.