فیلترها
نتایج جستجو برای «زبان عربی»: ۱۵ حدیث
أبوبَصيرٍ:قُلتُ لِأَبِي الحَسَنِ عليه السلام: جُعِلتُ فِداكَ، بِمَ يُعرَفُ الإِمامُ؟ فَقالَ:
بِخِصالٍ: أمّا أوَّلُها فَإِنَّهُ بِشَيءٍ قَد تَقَدَّمَ مِن أبيهِ فيهِ بِإِشارَةٍ إلَيهِ لِتَكونَ عَلَيهِم حُجَّةً، ويُسأَلُ فَيُجيبُ، وإن سُكِتَ عَنهُ ابتَدَأَ، ويُخبِرُ بِما في غَدٍ، ويُكَلِّمُ النّاسَ بِكُلِّ لِسانٍ. ثُمَّ قالَ لي: يا أبا مُحَمَّدٍ، اُعطيكَ عَلامَةً قَبلَ أن تَقومَ، فَلَم ألبَث أن دَخَلَ عَلَينا رَجُلٌ من أهِل خُراسانَ، فَكَلَّمَهُ الخُراسانِيُّ بِالعَرَبِيَّةِ فَأَجابَهُ أبُو الحَسَنِ عليه السلامبِالفارِسيَّةِ، فَقالَ لَهُ الخُراسانِيُّ: واللّهِ، جُعِلتُ فِداكَ ما مَنَعَني أن اُكَلِّمَكَ بِالخُراسانِيَّةِ غَيرُ أنّي ظَنَنتُ أنَّكَ لاتُحسِنُها، فَقالَ: سُبحانَ اللّهِ! إذا كُنتُ
ابو بصير:به امام كاظم عليه السلام عرض كردم: فدايت گردم، امام چگونه شناخته مى شود؟ فرمود: با ويژگى هايى. نخستين آنها اين است كه پيشتر در موردى از پدر او اشاره اى به او شده تا همين اشاره بر مردم، حجّت باشد، از او مى پرسند و او پاسخ مى دهد و اگر در موردى خاموشى ورزند او سخن مى آغازد (و پاسخ سؤالى را كه در ذهن داشته اند مى دهد) و خبر از فردا مى دهد و با مردم با هر زبانى سخن مى گويد. سپس به من فرمود: اى ابا محمّد! پيش از آن كه بلند شوى نشانه اى را به آگاهى تو مى رسانم. طولى نكشيد كه مردى از اهالى خراسان بر ما وارد شد. او با امام با زبان عربى سخن گفت و امام به فارسى پاسخ او را داد. مرد خراسانى به امام عرض كرد: قربانت گردم، به خدا سوگند، آن چه مانع از اين شد كه با تو به زبان خراسانى سخن بگويم اين
۱.الكافي: 1 / 285 / 7، وراجع الإرشاد: 2 / 224، دلائل الإمامة: 337 / 294، قرب الإسناد: 339 / 1244.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ بَعَثَ كُلَّ نَبيٍّ كانَ قَبلي إلى أُمَّتِهِ بِلِسانِ قَومِهِ، وبَعَثَني إلى كُلِّ أسوَدَ وأحمَرَ بِالعَرَبِيَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيش از من، هر پيامبرى با زبان قوم خود به سوى امّتش فرستاده شد؛ ولى خداوند مرا با زبان عربى، به سوى همه انسان ها از سياه و سفيد، فرستاده است.
۱.الأمالي للطوسي: ص 57 ح 81، بشارة المصطفى: ص 85 كلاهما عن أبي بصير عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 16 ص 316 ح 6.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ بَعَثَ كُلَّ نَبيٍّ كانَ قَبلي إلى أُمَّتِهِ بِلِسانِ قَومِهِ، وبَعَثَني إلى كُلِّ أسوَدَ وأحمَرَ بِالعَرَبِيَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيش از من، هر پيامبرى به زبان قوم خود به سوى امّتش فرستاده شده است؛ ولى خداوند، مرا به زبان عربى به سوى هر سياه و سفيدى فرستاده است.
۱.الأمالي للطوسي: ص 57 ح 81 عن أبي بصير عن الإمام الباقر عليه السلام، بحار الأنوار: ج 16 ص 316 ح 6.
عنه صلى الله عليه و آله:بُعِثَ كلُّ نَبيٍّ كانَ قَبلي إلى اُمَّتِهِ بلِسانِ قَومِهِ، وبَعَثَني إلى كُلِّ أسوَدَ وأحمَرَ بالعَربيَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيش از من هر پيامبرى به زبان قوم خود به سوى امّتش فرستاده شد، ولى خداوند مرا به زبان عربى به سوى هر سياه و سفيدى فرستاده است.
۱.بحار الأنوار: 16 / 316 / 6.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ لَمّا سُئلَ: مالَكَ أفصَحُنا لِسانا و أبيَنُنا بَيانا؟ ـ: إنَّ العَرَبِيَّةَ اندَرَسَت، فَجاءَني بِها جَبرَئيلُ غَضَّةً طَرِيَّةً كَما شُقَّ عَلى لِسانِ إسماعيلَ عليه السلام. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به اين پرسش كه چرا زبان شما از همه ما شيواتر و بيانتان روشنتر است ـفرمود: زبان عربى فرسوده شده بود و جبرئيل آن را به صورتى تر و تازه و خرّم برايم آورد؛ درست به همان گونه كه بر زبان اسماعيل عليه السلام جارى شد.
۱.كنز العمّال: 32313.
کلیدواژه‌ها زبان عربی
الإمامُ الباقرُ أو الإمامُ الصّادقُ عليهما السلامـ في قَولِهِ تَعالى: «بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبينٍ» ـ: يُبَيِّـنُ الألسُنَ و لا تُبَيِّنُهُ الألسُنُ. ۱
امام باقر يا امام صادق عليهما السلامـ درباره آيه «با زبان عربى روشن» ـفرمودند: [يعنى]زبانهاى ديگر را روشن مى سازد و زبانهاى ديگر آن را روشن نمى كنند.
۱.الكافي: 2/632/20.
کلیدواژه‌ها زبان عربی
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:أوَّلُ مَن فُتِقَ لِسانُهُ بِالعَرَبِيّةِ المُبَيِّنَةِ إسماعيلُ، و هُوَ ابنُ أربَعَ عَشَرَةَ سَنَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين كسى كه زبانش به عربىِ روشن و شيوا باز شد، اسماعيل بود و او در آن وقت چهارده سال داشت.
۱.كنز العمّال: 32309.
عنه صلى الله عليه و آله:كُلُّ العَرَبِ مِن وُلدِ إسماعيلَ بنِ إبراهيمَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همه عرب از نسل اسماعيل پسر ابراهيم هستند.
۱.كنز العمّال: 32310.
عنه صلى الله عليه و آله:اُلهِمَ إسماعيلُ هذَا اللِّسانَ العَرَبِيَّ إلهاما. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين زبان عربى بطور كامل به اسماعيل الهام شد.
۱.كنز العمّال: 32311.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:أوَّلُ مَن شُقَّ لِسانُهُ بِالعَرَبِيّةِ إسماعيلُ بنُ إبراهيمَ عليهما السلام و هُوَ ابنُ ثَلاثَ عَشَرَةَ سَنَةً، و كانَ لِسانُهُ عَلى لِسانِ أبيهِ و أخيهِ، فهُوَ أوَّلُ مَن نَطَقَ بِها، و هُوَ الذَّبيحُ. ۱
امام باقر عليه السلام:نخستين كسى كه به عربى زبان گشود، اسماعيل پسر ابراهيم بود كه سيزده سال داشت. او [پيشتر] زبان پدر و برادرش را داشت. او نخستين كسى است كه به زبان عربى سخن گفت و او همان ذبيح است.
۱.تحف العقول: 297.
عنه صلى الله عليه و آله:بُعِثَ كلُّ نَبيٍّ كانَ قَبلي إلى اُمَّتِهِ بلِسانِ قَومِهِ، و بَعَثَني إلى كُلِّ أسوَدَ و أحمَرَ بالعَربيَّةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيش از من هر پيامبرى به زبان قوم خود به سوى امّتش فرستاده شد، ولى خداوند مرا به زبان عربى به سوى هر سياه و سفيدى فرستاده است.
۱.بحار الأنوار: 16 / 316 / 6.
كنز العمّال عن أبي الأسوَدِ الدُّؤليِ ۱:كنز العمّال عن أبي الأسوَدِ الدُّؤليِ ۲: دَخَلتُ على عليِّ بنِ أبي طالبٍ فرَأيتُهُ مُطرِقا مُتَفَكِّرا، فقُلتُ: فِيمَ تُفكِّرُ يا أميرَ المؤمِنينَ؟ قالَ: إنّي سَمِعتُ بِبَلَدِكُم هذا لَحنا فأرَدتُ أن أصنَعَ كِتابا في اُصولِ العَرَبيَّةِ، فقلتُ: إذا فَعَلتَ هذا أحيَيتَنا و بَقِيَت فِينا هذهِ اللُّغَةُ.
ثُمّ أتَيتُهُ بعدَ ثَلاثٍ فألقى إلَيَّ صَحيفَةً فيها: بسمِ اللّهِ الرّحمنِ الرّحيمِ، الكلامُ كُلُّهُ اسمٌ و فِعلٌ و حَرفٌ: فالاسمُ ما أنبأ عنِ المُسَمّى، و الفِعلُ ما أنبأ عن حَرَكةِ المُسَمّى، و الحَرفُ ما أنبأ عن مَعنىً لَيسَ باسمٍ و لا فِعلٍ. ثُمّ قالَ لي: تَتَبَّعْهُ و زِدْ فيهِ ما وقَعَ لكَ، و اعلَمْ يا أبا الأسوَدِ أنَّ الأشياءَ ثَلاثَةٌ: ظاهِرٌ،
كنز العمّالـ به نقل از ابو الاسود دُؤَلى ۵ ـ: خدمت على بن ابى طالب رسيدم. ديدم سرش را پايين انداخته و در حال تفكّر است. عرض كردم: به چه مى انديشيد اى امير المؤمنين؟ فرمود: در شهر شما شنيدم كسى قرآن را اشتباه مى خواند. لذا تصميم گرفتم درباره اصول و مبانى زبان عربى، نوشته اى تهيه كنم. عرض كردم: اگر اين كار را بكنيد ما را زنده كرده ايد و اين زبان را در ميان ما ماندگار ساخته ايد.
سه روز بعد كه خدمت رسيدم، نوشته اى به من داد كه در آن آمده بود: بسم اللّه الرحمن الرحيم. زبان به طور كلّى از سه عنصر تشكيل شده است: اسم و فعل و حرف. اسم آن است كه از مسمّى خبر مى دهد و فعل آن چيزى است كه از حركت (كار) مسمّى خبر مى دهد و حرف آن چيزى است كه از معنايى خبر مى دهد كه نه اسم است نه فعل.
سپس به من فرمود:
۱.هو ظالم بن عمرو،: المعروف بأبي الأسود الدُّؤلي أحد الوجوه البارزة و الصحابة المشهورين للإمام أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب عليه السلام أسلم على عهد رسول اللّه صلى الله عليه و آله لكنه لم يحظ برؤيته و هو من المتحقّقين بمحبّة عليّ و محبة ولده. ر. ك: الطبقات الكبرى: 7 / 99، تاريخ دمشق: 25 / 195 و ص 184 و188، موسوعة الإمام عليّ بن أبي طالب: 12 / 13.
۲.هو ظالم بن عمرو،: المعروف بأبي الأسود الدُّؤلي أحد الوجوه البارزة و الصحابة المشهورين للإمام أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب عليه السلام أسلم على عهد رسول اللّه صلى الله عليه و آله لكنه لم يحظ برؤيته و هو من المتحقّقين بمحبّة عليّ و محبة ولده. ر. ك: الطبقات الكبرى: 7 / 99، تاريخ دمشق: 25 / 195 و ص 184 و188، موسوعة الإمام عليّ بن أبي طالب: 12 / 13.
۳.كنز العمّال: 29456.
۴.هو ظالم بن عمرو،: المعروف بأبي الأسود الدُّؤلي أحد الوجوه البارزة و الصحابة المشهورين للإمام أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب عليه السلام أسلم على عهد رسول اللّه صلى الله عليه و آله لكنه لم يحظ برؤيته و هو من المتحقّقين بمحبّة عليّ و محبة ولده. ر. ك: الطبقات الكبرى: 7 / 99، تاريخ دمشق: 25 / 195 و ص 184 و188، موسوعة الإمام عليّ بن أبي طالب: 12 / 13.
۵.ظالم بن عمرو، معروف به ابو الأسود دُئلى، از چهره هاى برجسته و صحابيان بلند آوازه مولا على عليه السلام است. او در روزگار پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اسلام آورد، امّا توفيق ديدار ايشان را نيافت. وى از شيفتگان على عليه السلام و دوستدار راستين فرزندان اوست.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّ الرّجُلَ الأعجَميَّ مِن اُمَّتي لَيَقرأُ القرآنَ بعَجَميَّةٍ، فتَرفَعُهُ المَلائكَةُ على عَرَبيَّةٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مرد غير عرب از امّت من قرآن را با زبانى عجمى (غير عربى يا عربى شكسته بسته و بدون مراعات اعراب و تجويد و محسّنات قرائت) مى خواند و فرشتگان آن را به زبان عربى [به پيشگاه خدا]بالا مى برند.
۱.الكافي: 2 / 619 / 1.
عنه صلى الله عليه و آله:مَنِ انهمَكَ في طَلَبِ العَرَبيَّةِ سُلِبَ الخُشوعَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه در تحصيل زبان عربى مستغرق شود، خشوع و فروتنى از او سلب گردد.
۱.كنز العمّال: 7922.
عنه عليه السلام:المُؤمنُ عَلَويٌّ لأنّهُ عَلا في المَعرِفَةِ، و المُؤمنُ هاشِميٌّ لأنّهُ هَشَمَ الضَّلالَةَ، و المُؤمنُ قُرَشيٌّ لأنّهُ أقَرَّ بالشَّيءِ المَأخوذِ عَنّا، و المُؤمنُ عَجَميٌّ لأنّهُ استَعجَمَ علَيهِ أبوابُ الشَّرِّ، و المُؤمنُ عَرَبيٌّ لأنّ نَبيَّهُ صلى الله عليه و آله عَرَبيٌّ و كِتابَهُ المُنزَلُ بلِسانٍ عَرَبيٍّ مُبينٍ، و المُؤمنُ نَبَطيٌّ لأنّهُ استَنبَطَ العِلمَ، و المُؤمنُ مُهاجِريٌّ لأنّهُ هَجَرَ السَّيّئاتِ، و المُؤمنُ أنصاريٌّ لأنّهُ نَصَرَ اللّهَ و رَسولَهُ و أهلَ بَيتِ رَسولِ اللّهِ، و المُؤمنُ مُجاهِدٌ لأنّهُ يُجاهِدُ أعداءَ اللّهِ عَزَّ و جلَّ في دَولَةِ الباطِلِ بالتَّقيَّةِ، و في دَولَةِ الحَقِّ بالسَّيفِ. ۱
امام صادق عليه السلام:مؤمن، علوى است؛ چون در معرفت و شناخت به مقام عالى و بلندى رسيده است. مؤمن، هاشمى (در هم شكننده) است؛ چون گمراهى را درهم شكسته است. مؤمن، قرشى است؛ چون به چيزى كه از ما گرفته شده است اقرار دارد. مؤمن، عجم است؛ چون درهاى شرّ و بدى به روى او بسته نشده است. مؤمن، عرب است؛ چون پيامبر او عرب است و كتاب او به زبان عربى روشن نازل شده است. مؤمن، نبطى است؛ چون علم و دانش را استنباط كرده است. مؤمن، مهاجر است؛ چون از گناهان و بدى ها هجرت و دورى كرده است. مؤمن، انصارى است؛ چون خدا و رسول او و اهل بيت پيامبرش را نصرت داده است و مؤمن، مجاهد است؛ چون با دشمنان خداوند عزّ و جلّ در دولت باطل از طريق تقيّه جهاد مى كند و در دولت حق با شمشير.
۱.بحار الأنوار: 67 / 171 / 3.