تأويل الآيات الظاهرة:ابو جارود از قول كسى نقل كرد كه شنيد على عليه السلام مى فرمود: اى شگفتا و شگفتا از ميان جمادى و رجب. مردى برخاست و عرض كرد: اى امير المؤمنين! اين چه امرى است كه پيوسته از آن اظهار شگفتى مى كنى؟! حضرت فرمود: مادرت به عزايت بنشيند! كدام شگفتى بالاتر از اين كه مردگانى با همه دشمنان خدا و رسول او و اهل بيت رسولش بجنگند؟!

بحار الأنوار:ابن كوّاء به على، كه صلوات خدا بر او باد، عرض كرد: اى امير المؤمنين! پس چه شد اينكه مى گفتى: «اى شگفتا و شگفتا از ميان جمادى و رجب»؟ حضرت فرمود: واى بر تو، اى يك چشم! آن زمان، زمانى است كه [استخوانهاى]پراكنده جمع شود و مردگان زنده شوند و گياهان درو شوند و بلاهاى مهلك و نابود كننده يكى پس از ديگرى سر رسند.

بحار الأنوارـ به نقل از عبد اللّه بن خفقه ـ: ابان بن تغلب به من گفت: به گروهى برخوردم كه بر روايت كردن من از [امام]جعفر صادق عليه السلام خرده مى گرفتند. گفتم: چگونه مرا براى روايت كردن از مردى سرزنش مى كنيد كه هيچ پرسشى از او نكردم مگر آن كه از قول رسول خدا صلى الله عليه و آله جوابم را داد؟! ابان بن تغلب گفت: عدّه اى كودك مى رفتند و با خود مى خواندند: «اى شگفتا و شگفتا از جمادى تا رجب». و من از امام صادق عليه السلام در اين باره پرسيدم؛ آن حضرت فرمود: آن زمان، هنگام روبرو شدن زنده ها با مرده هاست.