الدعوات:يكى از پسران امام صادق عليه السلام در جلو آن حضرت راه مى رفت، كه ناگهان چيزى در گلويش گرفت و مُرد. حضرت گريست و گفت: [الهى] اگر بگيرى، هم تو هستى كه مى دهى و اگر بيمار گردانى، هم تو هستى كه عافيت مى بخشى. سپس پيكر او را نزد زنان برد. وقتى زنها آن كودك را ديدند شيون كردند. حضرت آنان را قسم داد كه شيون و فرياد نكنند. چون او را براى دفن بيرون آورد، فرمود: منزّه است خدايى كه فرزندان ما را مى كشد، اما جز بر عشق ما به او افزوده نمى شود و چون پيكرش را به خاك سپرد، فرمود: فرزندم! خداوند آرامگاه تو را گشايش دهد و تو را با پيامبرت گرد هم آورد.