نتایج جستجو برای «دل به نماز سپردن»: ۲ حدیث
الإمام الصادق عليه‏السلام: لا تَجتَمِعُ الرَّغبَةُ وَالرَّهبَةُ في قَلبٍ إلاّ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ، فَإِذا صَلَّيتَ فَأَقبِل بِقَلبِكَ عَلَى اللّه‏ِ عز و جل؛ فَإِنَّهُ لَيسَ مِن عَبدٍ مُؤمِنٍ يُقبِلُ بَقَلبِهِ عَلَى اللّه‏ِ عز و جل في صَلاتِهِ ودُعائِهِ إلاّ أقبَلَ اللّه‏ُ عز و جل عَلَيهِ بَقُلوبِ المُؤمِنينَ إلَيهِ، وأيَّدَهُ مَعَ مَوَدَّتِهِم إيّاهُ بِالجَنَّةِ. ۱
امام صادق عليه‏السلام: هرگاه بيم و اميد در دلى جمع شود، بهشت برايش واجب مى‏گردد. پس‏هرگاه به نماز ايستادى، با دل‏خود به خداوند عز و جل روى بياور؛ زيرا هيچ بنده مؤمنى در نمازش با دل خود به خداوند روى نمى‏آورد و او را به دعا نمى‏خواند، مگر آن كه خداوند عز و جل، دل‏هاى مؤمنان را متوجّه او مى‏سازد و افزون بر دوستى آنان نسبت به او، با بهشت [نيز]تأييدش مى‏كند.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: 1 / 209 / 632، بحار الأنوار: 84 / 260 / 59 نقلاً عن أسرار الصلاة.
عنه عليه‏السلام: إنّي لاَُحِبُّ لِلرَّجُلِ المُؤمِنِ مِنكُم إذا قامَ في صَلاتِهِ أن يُقبِلَ بِقَلبِهِ إلَى اللّه‏ِ تَعالى، ولا يَشغَلَهُ بِأَمرِ الدُّنيا؛ فَلَيسَ مِن مُؤمِنٍ يُقبِلُ بِقَلبِهِ في صَلاتِهِ إلَى اللّه‏ِ إلاّ أقبَلَ اللّه‏ُ إلَيهِ بِوَجهِهِ، وأقبَلَ بِقُلوبِ المُؤمِنينَ إلَيهِ بِالمَحَبَّةِ لَهُ بَعدَ حُبِّ اللّه‏ِ إيّاهُ. ۱
امام صادق عليه‏السلام: دوست دارم كه مؤمن شما هرگاه به نماز ايستاد، با دل خود به خداى متعال، روى بياورد و دلش او را به امور دنيا مشغول نكند؛ چون هيچ مؤمنى در نماز با همه قلبش به خدا روى نمى‏آورد، مگر آن كه خداوندْ با وجه [كريم]خود، به او روى خواهد آورد و پس از آن كه خداوندْ او را دوست داشت، دل‏هاى مؤمنان را نيز متوجّه او خواهد ساخت.
۱.الأمالي للمفيد: 150/7، ثواب‏الأعمال: 163/1 نحوه‏كلاهما عن إبراهيم‏الكرخيّ، بحار الأنوار: 84/240/24.