پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه امر به معروف و نهى از منكر كند، جانشين خدا در روى زمين و جانشين كتاب او و جانشين پيامبر اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سرور شهيدان، حمزة بن عبد المطّلب است و نيز مردى كه در برابر پيشوايى ستمگر برخيزد و او را امر و نهى كند و آن پيشوا، او را بكُشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام، هنگامى كه او را به يمن فرستاد ـ:اى على! هرگز با كسى جنگ مكن تا اينكه قبل از آن او را [به اسلام]دعوت كنى. به خدا سوگند كه اگر خداوند، مردى را به دست تو هدايت كند، برايت بهتر است از حكومت بر آنچه آفتاب بر آن طلوع و غروب كند، اى على!

امام على عليه السلام:استوارىِ شريعت به امر به معروف و نهى از منكر و بر پا داشتن حدود [الهى] بستگى دارد.

امام على عليه السلام:همه كارهاى نيك و جهاد در راه خدا، در مقايسه با امر به معروف و نهى از منكر، چون دميدنى است به درياى پر موجِ پهناور.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از اين فرموده خداوند عز و جل: «هر كس، كسى را جز به قصاص قتل يا [به كيفر]فسادى در زمين بكشد، چنان است كه گويى همه مردم را كشته است، و هر كس كسى را زنده بدارد، چنان است كه گويى تمام مردم را زنده نگه داشته است» ـ: يعنى كسى كه ديگرى را از گمراهى به راه راست درآورد، مانند اين است كه او را زنده كرده است، و كسى كه ديگرى را از راه راست به گمراهى كشانَد، او را كُشته است.

بحار الأنوار:روايت شده است كه داوود عليه السلامتنها به صحرا رفت. خداوند به او وحى فرمود: «اى داوود! چه شده است كه تو را تنها مى بينم؟». گفت: خدايا! شوق ديدار تو در جانم شدّت گرفته و خلق تو، ميان من و تو حائل گشته اند. خداوند به او وحى فرمود: «به ميان آنان برگرد؛ زيرا اگر تو يك بنده گريز پا را نزد من بياورى، تو را در لوح، با صفت ستوده ثبت مى كنم».